Please download to get full document.

View again

of 9
All materials on our website are shared by users. If you have any questions about copyright issues, please report us to resolve them. We are always happy to assist you.

Batı Anadolu Bölgesi nin Silvopastoral Sistemleri ve Kıl Keçisi Otlatmacılığındaki Yeri ve Önemi

Category:

Small Business & Entrepreneurship

Publish on:

Views: 54 | Pages: 9

Extension: PDF | Download: 0

Share
Related documents
Description
Tolunay A., Korkmaz M., Alkan H., Batı Anadolu Bölgesinin Silvopastoral Sistemleri ve Kıl Keçisi Otlatmacılığındaki Yeri ve Önemi, I. Ulusal Süt Keçiciliği Kongresi, Mayıs 2005, s ,
Transcript
Tolunay A., Korkmaz M., Alkan H., Batı Anadolu Bölgesinin Silvopastoral Sistemleri ve Kıl Keçisi Otlatmacılığındaki Yeri ve Önemi, I. Ulusal Süt Keçiciliği Kongresi, Mayıs 2005, s , Ege Üniversitesi, İzmir. Batı Anadolu Bölgesi nin Silvopastoral Sistemleri ve Kıl Keçisi Otlatmacılığındaki Yeri ve Önemi Ahmet TOLUNAY 1 Mehmet KORKMAZ 1 Hasan ALKAN 1 Özet Agroforestry, yıllardan beri geleneksel olarak yapılan arazi kullanım şekillerinin incelenmesi ve elde edilen deneyimlerin geliştirilmesi sonucu ortaya çıkmış bir kavramdır. Agroforestry; aynı yönetim ve üretim biriminde ekonomik ve ekolojik etkileri ve ilişkileri dikkate alarak tarımsal ve hayvansal üretimlerle birlikte ormancılık üretiminin gerçekleştirildiği bir arazi kullanma sistemi ya da pratiğidir, şeklinde tanımlanabilir Agroforestry, Türkiye için yeni bir kavramdır. Ancak, ülkenin büyük bir bölümünde köylüler tarafından başarılı geleneksel uygulamalar yapılmaktadır. Bu araştırmada geleneksel olarak yapılan silvopastoral sistemler incelenmiştir. Bu amaçla Batı Anadolu Bölgesi uygulama alanı olarak seçilmiştir. Silvopastoral sistemlerin belirlenmesinde, Agroforestry Tanıma, Değerlendirme ve Geliştirme Tekniği (ATDG) kullanılmıştır. Anahtar kelimeler: Agroforestry Üretim Sistemleri, Silvopastoral Sistemler, Kıl Keçisi, Otlatma Abstract Agroforestry is a relatively new name for set of old practices. The definition of old practices can be done as; agroforestry is a collective name for land-use system and technologies in which woody perennials are deliberately combined with herbaerous crops and/or animals on the same management unit in some form of spatial arrangement on temporal sequence so that there are both economic and ecological interactions among the different components. Agroforestry is a new concept for Turkey. But there are many successful traditional applications done by villagers in nearly all part of country. For reach to clear reason, these traditional practices should be investigated as a case study. The aim of this study is determine and test to sivopastoral systems in domestic goat grazing. West Anatolia Region was selected this purpose. Diagnosis and Design Methodology (D&D) was used for defining the silvopastoral systems in agroforestry practiced. Key words: Agroforestry Production Systems, Silvopastoral systems, Ordinary Goat, Grazing GİRİŞ Kalkınma; ülkenin sosyal, siyasal ve ekonomik göstergelerinin olumlu yönde değişim geçirdiği bir süreç olup, farklı çalışma konularını içermektedir (Şavaş, 1979). Az gelişmiş ülkelerdeki (AGÜ) nüfusun büyük bir çoğunluğu kırsal yörede yaşamakta ve gelirini tarımsal üretimden sağlamaktadır. Bu nedenle bu ülkelerde kırsal kalkınma, üzerinde durulması gereken önemli bir çalışma alanı olmaktadır. (Oakley ve Garforth, 1985). Geçmiş yıllarda kırsal kalkınma konuları içerisinde tarımsal kalkınmaya büyük önem verilmiş ve klasik tarımsal kalkınma politikaları izlenmiştir. Bu politikalar, AGÜ lerin kırsal kalkınma sorunlarına çözüm getirememiştir. Zira, tarımsal üretim monokültüre dayalı, yoğun zirai ilaç ve kimyasal gübre kullanımını esas alan bir üretim sekline dönüştürülmüştür. Bu durum tarımsal girdi satın almak için, kapital donanımı yetersiz olan kırsal yöre insanlarını olumsuz bir şekilde etkilemiştir. Kırsal yöre insanlarına benimsetilmeye çalışılan klasik tarımsal uygulamalar gibi, klasik ormancılık uygulamaları da sorunlara çözümler getirememiştir. Ormanların sunduğu hizmetlerden, kırsal yöre insanlarının yararlandırılması yerine orman ve ağaçlara önem verilerek ormancılık yapılmış ve insan unsuru dışlanmıştır. Bu olumsuzluklar, kırsal kalkınma uzmanlarını yeni arayışlara yöneltmiştir. Böylece, kırsal yöre insanlarının istemleri doğrultusunda gelişen ve şekillenen arazi kullanım deneyimleri incelenmeye başlanmıştır. Zira, kırsal yöre insanları sahip oldukları arazileri gereksinim duydukları mal ve hizmetlerin üretimini gerçekleştirecek şekilde kullanmayı öğrenmişlerdir. Yıllardır geleneksel olarak yapılan bu arazi kullanım şekilleri incelenmiş, değerlendirilmiş ve agroforestry adıyla bilinen yeni bir arazi kullanım şekli ortaya çıkmıştır. Agroforestry, belirli özellikler taşıyan toprak kullanım sistemlerine ve teknolojilerine topluca verilen addır. Geniş bir çeşitliliğe sahip agroforestry üretim sistemlerinde, aynı alandan daha çok sayıda ürün ya da yarar sağlamak amacıyla odunsu ağaç türleri, tarımsal ürünlerle ve/veya hayvanlarla karşılıklı etkileşim getirecek bileşimlerde yetiştirilmektedir. Agroforestry üretim sistemleri; agrisilvikültürel, silvopastoral ve agrosilvopastoral sistemler olarak üçe ayrılmaktadır. Silvopastoral sistemler; çayır, mera ve yem bitkileri ile ağaç, ağaççık, ve çeşitli odunsu bitkilerin bir arada yetiştirildikleri üretim teknikleri ile ağaç altında otsu bitkilerin otlatılmasını içeren sistemlerdir. 1 Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Orman Ekonomisi Anabilim Dalı Doğu Kampüsü Cünür ISPARTA Telefon: Fax: Bu çalışmada, Batı Anadolu Bölgesinin kırsal yörelerinde geleneksel olarak var olan silvopastoral üretim sistemleri incelenmiştir. Batı Anadolu Bölgesi olarak tanımlanan alan içinde silvopastoral üretim sistemlerinin incelendiği yerler; Antalya, Isparta, Muğla, Denizli, Aydın, İzmir, Manisa, Balıkesir ve Çanakkale illeri olmaktadır. Bu bildiride, Batı Anadolu Bölgesi nin silvopastoral sistemleri ve kıl keçisi otlatmacılığındaki yeri ve önemine ilişkin bilgiler materyal ve yöntem, bulgular, tartışma ve sonuç başlıkları altında verilmektedir. Fakat, bunlardan önce agroforestry konusuna ait temel bilgilerin kavramsal çerçeve başlığı altında verilmesine gereksinim duyulmuştur. Bundan sonra ülkemiz ve Batı Anadolu Bölgesi nde kıl keçisi yetiştiriciliğine ait bilgiler verilmiştir. KAVRAMSAL ÇERÇEVE Bu başlık altında agroforestry üretim sistemlerinin ortaya çıkış nedenleri, tanımları ve sınıflandırılması hakkında bilgiler verilmektedir. Agroforestry Üretim Sistemlerinin Ortaya Çıkış Nedenleri AGÜ 'lerde, tarımsal üretim ve ormancılık üretim dallarının, çeşitli kısıtları ve sorunları vardır. Bunların bazıları şu şekildedir; 1.Sürekli olarak aynı üretimin yapılması nedeniyle, topraklar yorgun ve fakir düşmektedir. Örneğin tarımsal üretimin, her yıl aynı ürün ve aynı üretim tekniği ile yapılması ve günden güne artan oranda suni gübre ve tarımsal ilaç kullanımı, toprakların yapısını bozmakta ve tarımsal verimliliği azaltmaktadır. 2. Kırsal yörede, bu üretimleri gerçekleştirmek için yeterli miktarda kapital bulunamadığından, yüksek oranda işgücü kullanılmaktadır. Bu durum tarımsal verimliliğin düşük düzeylerde kalmasına neden olmaktadır. 3. Hayvancılık üretiminin önemli girdisi olan yem, bunun sağlandığı otlak ve mera alanları az ya da sınırlıdır. Bu nedenle, orman alanları otlatma amacıyla kullanılmaktadır. 4. Ormancılık üretiminin yetersiz kalması durumunda, kırsal yörede yaşayan insanların yapacak ve yakacak odun ihtiyaçları karşılanamamakta ve darboğazlara düşülebilmektedir. 5. Gerek tarımsal üretim, gerekse ormancılık üretimi için kullanılabilecek arazi kıttır. Özellikle kırsal yörede, sınırlı araziye sahip insanlar, sınırsız ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanmaktadır. 6. Kırsal yörede toprağa dayalı üretimlerle geçimlerini sağlayan insanların temel ihtiyaçlarının, sürekli olarak karşılanması gerekmektedir. AGÜ 'lere özgü bu kısıt ve sorunlar, agroforestry olarak bilinen üretim tekniğinin doğmasına neden olmuştur. Yani, tarımsal üretim ile ormancılık üretimi arasında yer alan, ara bir üretim tekniği ortaya çıkmıştır (Geray ve Görcelioğlu, 1983; Nair, 1993 b). Agroforestry Nedir? Agroforestry kavram olarak, toprak kullanımıyla ilgili uluslararası kavramlardan biri haline gelmiştir. Başlangıçta bu kavramın tanımının yapılmasında bazı güçlüklerle karşılaşılmıştır. Öyle ki, 1970 li ve 1980 li yıllarda agroforestry konusunda deneyim ve bilgi taşıdığı kabul edilen kişiler bile agroforestry ile ilgili net bir tanım yapamamışlardır. Geniş bir çeşitliliğe sahip agroforestry sistemlerinin, ortak bir paydada birleştikleri nokta, aynı alandan daha çok sayıda ürün ya da yarar sağlamak amacıyla, odunsu ağaç türlerinin tarımsal ürünlerle ve/veya hayvanlarla karşılıklı etkileşim getirecek bileşimlerde bilinçli olarak yetiştirilmesidir. Agroforestry üretim tekniğinin özünü bu oluşturmaktadır. Sonuç olarak agroforestry; Aynı yönetim ve üretim biriminde ekonomik ve ekolojik etkileri ve ilişkileri dikkate alarak tarımsal ve hayvansal üretimlerle birlikte ormancılık üretiminin gerçekleştirildiği bir arazi kullanma sistemi ya da pratiğidir şeklinde tanımlanabilir (Nair, 1993a). Agroforestry Sistemlerinin Sınıflandırılması Agroforestry tekniklerinin sınıflandırılmasına yönelik çeşitli bilimsel çalışmalar bulunmaktadır. (Combe ve Budowski, 1979; King, 1979; Graigner, 1980, Vergera, 1981; Huxley, 1983; Torres, 1983). Fakat, bu sınıflandırmalardan bazıları arazi çalışmalarına dayanarak agroforestry üretim tekniklerinin değerlendirilmesine ve analizine yardımcı olacak sınıflandırmalardan daha çok, agroforestry üretim tekniklerinin kavramsal olarak gelişmesine yönelik araştırmalar niteliğindedir. Bu nitelikteki araştırmalar tek ölçüte dayanarak, örneğin üretim sistemine giren bileşenler olarak ağaç, ağaççık, tarımsal ürün ya da otsu bitkilerin gördükleri fonksiyonlar (King, 1979) ya da üretim sistemi içerisinde yer alan bileşenlerin üretim sistemi içerisinde bulundukları zaman süresine göre (örneğin, yıllık veya çok yıllık) sınıflandırma yapılmıştır. Bunların yanında bu ölçütlerin bazıları alınarak, daha basit (Torres, 1983) veya daha karmaşık (Combe ve Budowski, 1979; Wiersum, 1980) sınıflandırmalar da yapılmıştır. Tarım ve ormancılık sistemlerine göre daha karmaşık bir yapı sergileyen agroforestry üretim sistemlerinin sınıflandırılmasının tek bir ölçüt ile yapılması durumunda oluşturulan sınıflandırma yetersiz kalmaktadır. Özellikle geleneksel olarak yapılan agroforestry sistemlerinin tanımlanmasında kullanışlı olamamaktadır. Bu nedenle, Nair (1993a) tarafından geliştirilen ve çeşitli ölçütlere (yapısal, işlevsel, sosyoekonomik) dayalı olarak yapılan sınıflandırma daha kullanışlı olmaktadır. Nair Batı Anadolu Bölgesinin Silvopastoral Sistemleri 3 ve Kıl Keçisi Otlatmacılığındaki Yeri ve Önemi (1993a) agroforestry sistemlerini; agrisilvikültürel (tarımsal ürünler ile ağaç, ağaççık ve çeşitli odunsu bitkilerin bir arada yetiştirildikleri üretim sistemi), silvopastoral (çayır, mera ve yem bitkileri ile ağaç, ağaççık, ve çeşitli odunsu bitkilerin bir arada yetiştirildikleri üretim sistemi) ve agrosilvopastoral (tarımsal ürünler; çayır, mera ve yem bitkileri ile ağaç, ağaççık ve çeşitli odunsu bitkilerin bir arada yetiştirildikleri üretim sistemi) üç ana sisteme ayırmaktadır. Bu sistemler Şekil 1 de görülmektedir. Daha sonra bu ana üretim sistemleri içerisine, özellik ve niteliklerine göre ana üretim sistemlerine yakın olan ve sistem içerisinde yer alması gereken agroforestry üretim tekniklerini koymaktadır. Nair (1993a) tarafından yapılan agroforestry üretim sistemlerine ait genel sınıflandırma aşağıda verilmiştir. Agrisilvikültürel Sistemler: Alley Ürün Yetiştirme Tekniği Çok Tabaklı Ağaç Bahçeleri Tarımsal Arazilerde Çok Amaçlı Ağaç Kırsal Evbahçesi Yönetimi Toprak Koruma Amaçlı Ağaçlandırmalar Rüzgar Perdeleri Silvopastoral Sistemler; Mera ve Otlak Arazilerinde Ağaç Yemlik Yaprak Üretimine Yönelik Ağaç Ağaçlar Altında Otsu Bitki ve Otlatılması Agrosilvopastoral Sistemler: Hayvancılık Amaçlı Kırsal Ev Bahçeleri Ağaç ve Orman Kaynaklarında Arıcılık Orman Kaynakları ve Tarımsal Alanlarda Su Ürünleri Üretimi Çok Amaçlı Kullanımı Olan Koruluklar Orman ürünleri Otlatma Tarımsal ürünler Şekil 1. Agroforestry Üretim Sistemleri (Nair, 1993a) BATI ANADOLU BÖLGESİ VE KIL KEÇİSİ Ülkemizde, geleneksel bir şekilde yapılan kıl keçisi yetiştiriciliği, salma hayvancılık şeklinde yapılmaktadır (Geray, 1993). Bu amaçla, meralar, yaylalar ve orman kaynakları kullanılmaktadır. Keçi varlığı orman kaynaklarına zarar veren önemli bir etken olarak değerlendirilmektedir. Bu zararın en az düzeye indirilmesine yönelik olarak bazı yasal düzenlemeler yapılmış, uygulanan ormancılık politikaları kıl keçisinin orman kaynaklarına verdiği zarardan dolayı keçinin yerine alternatif hayvancılık şekillerinin önerilmesi şeklinde olmuştur. Çizelge 1 de yıllar itibariyle türlerine göre hayvan sayıları verilmiştir. Görüldüğü gibi, kıl keçisi miktarında yıllar itibariyle belirgin bir düşüş yaşanmaktadır. Kıl keçisi sayısı, 1960 lı yılların başına kadar artış göstermiş, 1965 yılından itibaren sayı azalmaya başlamıştır (Çanakçıoğlu, 1993). Bu azalışın temel nedeni, uygulanan politikalar ve yürürlükte bulunan yasal düzenlemelerdir. Keçinin Türkiye deki ağaçlandırmalar ve gençleştirme çalışmalarının başarısı üzerine doğrudan doğruya ve dolaylı olarak olumsuz yönde büyük etkisi bilinmektedir. Bu nedenle aynı alandan hem keçi otlatmak hem de modern ve verimli ormancılık yapmak suretiyle yararlanmak mümkün değildir. Fakat diğer taraftan, özellikle orman içi ve kenarı köylülerden oluşan geniş bir toplum kesimi de keçiyi besleme ve proteinli gıda kaynağı olarak ellerinde bulundurmak zorunluluğunu hissetmektedir. İşte keçinin ormanda otlatılmasına karşı alınacak tedbirlerin, teknik olduğu kadar, aynı hatta ondan da fazla sosyal, ekonomik ve idari önlemler olmasını şart koşmakta ve ormancılıkla keçi yetiştirme arasındaki birbirine zıt ilişkilerin çözülmesini zorunlu kılmaktadır (Çanakçıoğlu, 1993). Çizelge (1). Türlerine Göre Hayvan Sayıları (000) Sığır Koyun Kıl keçi Tiftik keçi Kaynak: DİE, 2000 Keçi yoğunluğu itibariyle Akdeniz ve Güneydoğu Anadolu Bölgeleri ilk sıradadır. Bu yoğunluk bölgelerin yanı sıra İller ve ilçeler itibariyle de farklılıklar göstermektedir. Bu farklılığın temel nedeni, topoğrafik özelliklerdir. (Çanakçıoğlu, 1993). Silvopastoral üretim sisteminin incelendiği illerde bulunan kıl keçisi sayısı Çizelge 2 de gösterilmiştir. Çizelge (2) Batı Anadolu Bölgesi nde Bulunan İllerin Kıl Keçisi Sayıları Çanakkale Balıkesir Manisa İzmir Aydın Muğla Antalya Burdur Isparta Denizli Kıl keçi Oğlak Toplam Kaynak: DİE, 1998 Çizelgede de görüldüğü gibi, kıl keçisi üretimi alanın topografik özellikleri ile yakından ilişkilidir. Örneğin, Antalya, Isparta ve Muğla İlleri Güneybatı Toroslar ın yarattığı dağlık alanları ile keçi sahipliği açısından önde gelen illerdendir. Özellikle bu yörelerde yaylacılık etkinlikleri de yaygın olarak halen devam etmekte, bu yörelerde yaşayan yörükler, geleneksel olarak yüz yıllardır bölgenin yukarı havzalarını kullanmaktadır. Bu açıdan yörükler için kıl keçisi yetiştiriciliği bir üretim sisteminin yanında kültürel bir değer simgesi haline gelmiştir. MATERYAL VE YÖNTEM Agroforestry, yıllardır geleneksel olarak yapılan toprak kullanım uygulamalarının incelenmesi sonucunda, tarım ve ormancılık üretimlerinden farklı bir arazi kullanım şekli olarak tanımlanmıştır. Bu nedenle agroforestry konusunda herhangi bir bölgede yapılacak ilk araştırmalara, geleneksel agroforestry üretim tekniklerinin incelenmesi ile başlanılması zorunludur. Bu araştırma için seçilen Batı Anadolu Bölgesi nin de benzer özellikleri bulunmaktadır. Bu nedenle öncelikle kırsal yörede mevcut olan geleneksel silvopastoral üretim tekniklerinin incelenmesi gerekmektedir. Bu incelemeler için çeşitli yöntemler geliştirilmiştir. Arazi kullanım sistemlerinin incelenmesi ve değerlendirilmesi amacıyla geliştirilen yöntemlere bakıldığında Tarımsal Sistem Araştırma Tekniği (Farming System Research/Extension, FSR/E; Shaner ve Arkadaşları, 1982; Hildebrand, 1986) ile Arazi Değerlendirme Tekniği (Land Evaluation Methodology, LEM; FAO, 1976) öne çıkan teknikler olmaktadır. Fakat bu teknikler, sadece tarımsal uygulamaların incelenmesi ve değerlendirilmesi için geliştirilmiş ve uygulanmıştır. Yöntemlerin tarımsal ürün sistemlerini esas alması ve üretim sistemlerine giren ağaç, ağaççık, çalı, vb gibi odunsu türleri kapsam dışı bırakması nedeniyle, agroforestry uygulamalarının incelenmesi ve değerlendirilmesinde kullanışsız olmaktadır. Bu nedenle bu araştırmada yöntem olarak Uluslararası Agroforestry Araştırma Konseyi (International Council for Research in Agroforestry, ICRAF) tarafından geliştirilen Agroforestry Tanıma, Değerlendirme ve Geliştirme Tekniği (ATDG) seçilmiş ve kullanılmıştır (Raintree, 1984, 1987, 1990). Agroforestry Tanıma, Değerlendirme ve Geliştirme Tekniği (ATDG); arazi kullanım sistemlerinin tanımlanması (üretim sistemlerinin tanımlanmasıörneğin; tarım, ormancılık ve agroforestry üretim sistemi ya da agroforestry üretim sistemi içinde girdiği ana üretim sistemi-örneğin; agrisilvikültürel, silvopastoral veya agrosilvopastoral) ve üretim tekniklerinin incelenmesinde sıkça kullanılmaktadır. Tekniğin bu aşaması tanıma olarak belirtilebilir. Öte yandan teşhis edilen ve tanımlanan herhangi bir arazi kullanım sistemindeki sorunlar, yine bu teknik ile belirlenebilmekte ve sorunların çözümüne yönelik öneriler geliştirilebilmektedir. Yani üretim sistemi tekrar ele alınmakta ve planlanmaktadır. Tekniğin bu aşaması değerlendirme olmaktadır. Son aşamada ise üretim sisteminin sorunlarının çözümüne yönelik uygulamalar yapılmakta olup, bu aşamaya geliştirme aşaması denmektedir. Agroforestry Tanıma, Değerlendirme ve Geliştirme Tekniği (ATDG) nin uygulama aşamaları Çizelge (3) de verilmiştir (Raintree, 1987). Bu araştırmada Batı Anadolu Bölgesi nin geleneksel silvopastoral sistemleri incelendiğinden tekniğin ilk aşaması olan tanıma aşaması kullanılmıştır. Bölgedeki il, ilçe, köy ve yaylalarda bulunan silvopastoral üretim sistemleri çalışmada materyal olarak kullanılmıştır. İncelenen uygulama örnekleri içerisinde yer alan ve yetiştirilen bitkilerin tür tespiti için, araziden bitki örnekleri alınmıştır. Bu örneklerin tür tespiti yapılmış, silvopastoral sistemler içindeki kullanım özellikleri belirlenmiştir. Arazide teşhisi ve tanımı yapılan silvopastoral sistemlerin görüntülenmesi için fotoğraf ve slayt filmleri kullanılmıştır. Bu örneklerin bulundukları yükseltinin belirlenmesinde altimetre, arazi eğiminin belirlenmesinde klizimetreden yararlanılmıştır. Çizelge (3) Agroforestry Tanıma&Değerlendirme ve Geliştirme Tekniği (ATDG) (Raintree, 1987) UYGULAMA AŞAMALARI YANITLANACAK SORULAR DİKKATE ALINACAK KONULAR ARAŞTIRMA ŞEKLİ I. Aşama: TANIMA II. Aşama: DEĞERLENDİR ME III. Aşama: GELİŞTİRME IV. Aşama: PLANLAMA IV. Aşama: UYGULAMA * Hangi arazi kullanım sistemi (tarım, ormancılık ya da agroforestry) kullanılmaktadır? Bu arazide bu sistem niçin seçilmiştir? * Kullanım amaçlarına ulaşmak için sistemin nasıl çalıştığı ve hangi fonksiyonları yerine getirdiği incelenmelidir. * Üretim sistemi nasıl işlemektedir? Sorunlar varmıdır? Varsa nelerdir? Sisteme hangi noktalardan müdahale edilmelidir? * Üretim sistemi nasıl geliştirilmelidir? Sistemin iyi bir şekilde işlememesi için neler yapılmalıdır? * Geliştirilecek ve yenilenecek olan üretim sistemi için belirlenen müdahale konuları zaman, mekan ve finansal açıdan nasıl planlanmalıdır? * Hazırlanan planlar kim tarafından ve nasıl uyarlanacak ve uygulanacaktır? * Mevcut kaynakların miktarı, arazi kullanım teknolojisinin düzeyi ve arazi kullanım amaçları * Sistemi oluşturan bileşenlerle amaçlanan üretim çıktıları ve bu bileşenlerin birlikteliği ve birbirlerine uyumu * Sistemin kullanım amaçlarına ulaşılmasını engelleyen sorunlar, özellikle üretim miktarlarındaki düşüklükler, sistemin sürdürülebilirliği * Sistemin sorunlarını çözecek ve geliştirilecek müdahale konuları (yeni tür eklemesi, sulama, budama, vb gibi) * Sistemi geliştirmek üzere belirlenen ve zaman, mekan ve finansal açıdan planlanacak konular hakkında mevcut bilgi ve veriler * Sistem hakkında uygulamalardan elde edilen yeni verilerin analizi ve değerlendirilmesi * Farklı arazi kullanım sistemleri karşılaştırılmalı * Sisteme ait üretim tekniği araştırılmalı, temel üretim teknikleri ile karşılaştırılmalı ve benzerlikler ortaya konulmalı * Arazi gözlemleri, ürün verimlerinin düzeyi (tarımsal ürünler, odun ve yem bitkileri, vb gibi) * Alternatif müdahale konuları belirlenmeli ve k
Similar documents
View more...
We Need Your Support
Thank you for visiting our website and your interest in our free products and services. We are nonprofit website to share and download documents. To the running of this website, we need your help to support us.

Thanks to everyone for your continued support.

No, Thanks