Please download to get full document.

View again

of 38
All materials on our website are shared by users. If you have any questions about copyright issues, please report us to resolve them. We are always happy to assist you.

Atıksulardan izole edilen mikroorganizmaların arıtım tesislerindeki kullanım etkinliklerinin belirlenmesi

Category:

Environment

Publish on:

Views: 16 | Pages: 38

Extension: PDF | Download: 0

Share
Related documents
Description
T.C. ANKARA ÜNİVERSİTESİ BİLİMSEL ARAŞTIRMA PROJESİ KESİN RAPORU Atıksulardan izole edilen mikroorganizmaların arıtım tesislerindeki kullanım etkinliklerinin belirlenmesi Prof. Dr. Gönül DÖNMEZ Proje Numarası:
Transcript
T.C. ANKARA ÜNİVERSİTESİ BİLİMSEL ARAŞTIRMA PROJESİ KESİN RAPORU Atıksulardan izole edilen mikroorganizmaların arıtım tesislerindeki kullanım etkinliklerinin belirlenmesi Prof. Dr. Gönül DÖNMEZ Proje Numarası: 6758HPD Başlama Tarihi: Bitiş Tarihi: Rapor Tarihi:.11.7 Ankara Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Ankara - 7 Atıksulardan izole edilen mikroorganizmaların arıtım tesislerindeki kullanım etkinliklerinin belirlenmesi I. Özet Atıksulardan izole edilen Rhodotorula sp. ve Micrococcus sp. ile yapılan krom(vi), nikel(ii) ve remazol blue biyobirikim çalışmalarında, izolatların en yüksek ağır metal ve reaktif boya giderimi yaptıkları koşullar kesikli sistemde belirlenmiştir. Remazol blue, Cr(VI) ve Ni(II) içeren besiyerlerinde geliştirilen Rhodotorula sp. nin, farklı ph değerlerinde (4, 5, 6, 7), yaklaşık 5 ppm Remazol Blue ile yaklaşık 5 ppm Cr(VI) ve aynı konsantrasyonda Ni(II) içeren ortamlarda biyobirikim kapasiteleri araştırılmıştır. Yaklaşık olarak 5 ppm Remazol blue ve 5 ppm Cr(VI) konsantrasyonunda optimum ph değeri 6 olarak tespit edilmişken yaklaşık 5 ppm Remazol blue ve yaklaşık 5 ppm Ni(II) konsantrasyonunda ph değeri 5 olarak bulunmuştur. Biyobirikim çalışmalarında, en yüksek Remazol blue biyobirikimi 28.1 ppm sadece boya içeren ortamda %99.7 olarak tespit edilmiştir. En yüksek Cr(VI) giderim değerine biyobirikim deneyleriyle ulaşılmış ve 5.1 ppm Remazol blue varlığında 48.2 ppm Cr(VI) %95.2 verimle giderilmiştir. Bir diğer kirletici olan Ni(II) gideriminde ise 22.3 ppm Ni(II) varlığında %45.5 giderim değerine ulaşılmıştır. Micrococcus sp. nin krom(vi) biyobirikim kapasitesi farklı başlangıç ph değerlerinde (7, 8 ve 9), NaCl (%, 2, 4, 6 ve 8 w/v) ve krom(vi) konsantrasyonlarında ( ppm) melaslı besiyerlerinde çalışılmıştır. Yaklaşık 5 ppm başlangıç krom(vi) konsantrasyonunda optimum ph, NaCl içermeyen besiyerleri için 9 olarak, % 2, 4, 6 ve 8 (w/v) NaCI içeren ortamlar için ise 8 olarak belirlenmiştir. Mikroorganizmanın krom(vi) biyobirikim kapasitesi, yüksek krom(vi) konsantrasyonlarında besiyerindeki tuz konsantrasyonlarından etkilenmiştir. En yüksek giderim değerleri % 8 (w/v) NaCI konsantrasyonunda ppm krom(vi) için % 71.2 ve 18.2 ppm krom(vi) için % 47.3 olarak elde edilmiştir. Düşük krom(vi) konsantrasyonlarında ( ppm) ise maksimum giderim % 2 (w/v) NaCI konsantrasyonunda sırasıyla % 99.4 ve % 99.3 olarak belirlenmiştir. Mikroorganizma % 6 (w/v) NaCI ve ppm krom(vi) konsantrasyonlarında, uygulanan krom(vi) nın % 93 den çoğunu biyobiriktirmiştir. Bu ortamda en yüksek spesifik krom(vi) alımı 15.2 ppm krom(vi) konsantrasyonunda mg g -1 olmuştur. 2 The determination of wastewater treatment effectivities of microorganisms isolated from wastewaters Abstract Rhodotorula sp. and Micrococcus sp. that isolated from wastewaters, their chromium(vi), nickel(ii) and remazol blue bioaccumulation were studied in a batch system, in order to determine the optimal conditions required for the highest heavy metal and dye removal. Experiments were conducted at different ph values (4, 5, 6 and 7) with 5 ppm Remazol blue and 5 ppm Cr(VI) and 5 ppm Remazol blue and 5 ppm Ni(II) concentrations to select the optimum ph values. The optimum growth for Rhodotorula sp. was obtained as ph 6 in the media containing Remazol blue and Cr(VI) while it is ph 5 with Remazol blue and Ni(II). The maximum Remazol blue bioaccumulation yield was determined as %99.7 in molasses media containing 28.1 ppm Remazol blue and maximum Cr(VI) bioaccumulation yield was determined as %95.2 in molasses media containing 5.1 Remazol blue and 48.2 ppm Cr(VI). The other pollutant Ni(II) s bioaccumulations yield was determined as %45.5 in molasses media containing 22.3 ppm Ni(II). The chromium(vi) bioaccumulation capacity of Micrococcus sp. was studied at different initial ph values (7, 8 and 9), NaCI (, 2, 4, 6 and 8% w/v) and chromium(vi) ( ppm) concentrations on molasses media. At approximately 5 ppm initial chromium(vi) concentration, the optimum ph value was determined as 9 for the media without NaCI and 8 for 2, 4, 6 and 8% (w/v) NaCI. The capacity of the microorganism to bioaccumulate chromium(vi) was affected from NaCI concentrations in the medium at high chromium(vi) concentrations. The highest uptake yields were observed as 71.2% for mg l -1 and 47.3% for 18.2 mg l -1 chromium(vi) concentration at 8% (w/v) NaCI. In contrast at low chromium(vi) concentrations ( mg l -1 ) the maximum uptake yields were obtained 99.4% and 99.3% at 2% (w/v) NaCI respectively. In the media containing 6% (w/v) NaCI, the microorganism was able to bioaccumulate more than 93.% of the applied chromium(vi) at the mg l -1 initial chromium(vi) concentrations and the highest spesific Cr uptake value was obtained as mg g -1 at 15.2 mg l -1 chromium(vi) concentration at this NaCI level. 3 II. Amaç ve Kapsam Çevre kirliliği ilk defa kentsel yaşamın başlaması sonucu ortaya çıkmış ve endüstriyel gelişmeye paralel olarak da artmıştır. Özellikle yirminci yüzyılın ikinci yarısında, nüfus artışındaki hızlanmaya bağlı olarak artan çevre kirliliği, yaşam kaynaklarının daha fazla kirlenmesine neden olmuş ve sonuçta ekosistemin bozulması giderek çok daha ciddi bir hal almıştır. Ekosistemin bir bölümünü oluşturan su ortamı, kullanılmış sular ve diğer atıklar için alıcı ve uzaklaştırıcı bölge olarak kullanıldığında, ekosistem içinde hava ve toprağa oranla en yoğun kirlenmeye uğrayan kısım halini almıştır. Kentlerde (evsel atıksular) ve endüstride kullanıldıktan sonra atılan sular için atıksu terimi kullanılmaktadır. Atıksular fiziksel (renk, koku, sıcaklık yükselmesi, asıltı maddeler ve köpüklenme) ve kimyasal (çözünmüş organik maddeler, toksik maddeler ve fosforlu madde varlığı) kirlilik gösterirler. Atıksular içindeki ağır metaller, endüstriyel atık ve bazı pestisitlerin içinde yer almakta iken boyalar ise kimyasal kirleticiler olarak bilinmektedir (Esther et al. 4, Baldrian 3). Birçok sanayi kolunda (maden endüstrilerinde, enerji ve yakıt üretiminde, gübre ve pestisit sanayinde, metalurji ve demir ve çelik sanayinde, deri işleme, fotoğraf sanayinde) ağır metal içeren atıklar direkt ya da indirekt olarak doğaya verilmekte ve gün geçtikçe bu durum daha çok yaşanılmaktadır. Özellikle büyümekte olan ülkelerde bu durum ciddi çevresel kirlenmeye ve canlı hayatını tehdit etmeye başlamıştır. Sentetik boyalar ise birçok alanda geniş ölçüde günümüz teknolojisi ile üretilip kullanılmaktadır. Kullanılan alanlara örnek olarak: tekstil endüstrisinin birçok kolunda, deri tabaklama endüstrisinde, kağıt sanayinde, gıda teknolojilerinde, zirai araştırmalarda, saç boyama ve kozmetik alanlarını örnek verebiliriz (Ram et al. 1999). Ağır metaller suda yaşayan canlılar için oldukça zehirli kirleticilerdir. Ağır metaller tehlikelidir çünkü biyobirikime eğilimlidirler. Bileşikler herhangi bir zamanda canlılarda birikebilirler ve onların vücuda alınmaları ve depolanması metabolize edilmelerinden veya atılmalarından daha hızlıdır (Malik 4, Srinath et al. 2). Atıksularda çok çeşitli türde ve istenmeyen miktarlarda bulunan boyarmaddeler ise renk kirliliğine neden olan, sudaki yaşamın fotosentetik aktivitesini etkileyen ve 4 biyolojik bozunması çok güç olan kimyasallardır. Atıksulardaki bazı boyarmaddelerin yapılarında ağır metal iyonlarını içermelerinden ve atıksuya bu ağır metal iyonlarını da salmalarından dolayı canlı yaşamı üzerindeki toksik etkileri daha da fazla olmaktadır (Bishop 2, Clarke and Anliker 198). Bu tür atıksuların arıtımında kullanılan klasik yöntemler (kimyasal çöktürme, iyon değişimi, ozonlama, koagulasyon-flokülasyon, adsorpsiyon vb.) yatırım ve işletme maliyetlerinin yüksekliği, arıtma sonrasında yeni kirleticilerin oluşması gibi nedenlerden dolayı pratik ve ekonomik olmaktan uzaktır. Atıksu arıtımında en yaygın olarak kullanılan aerobik ve anaerobik biyolojik arıtımların bu tür kirleticileri içeren atıksuların arıtımında kullanımı ise, ağır metal iyonlarının biyobozunur olmaması, boyarmaddelerin biyolojik oksidasyona dirençli olarak üretilmeleri ve bu kirleticilerin aşırı miktarlarının biyolojik arıtımda etken mikroorganizmaların üremesini engellemesi gibi nedenlerle kısıtlı olmaktadır. Son yıllarda ağır metal ve boyarmadde kirleticilerini içeren atıksularda üreyebilen ve bu kirleticilere karşı direnci fazla olan mikroorganizmaların, boyarmadde ve metal iyonlarını hücre yapısına alarak biriktirme (biyobirikim) yeteneğinden yararlanarak ağır metal ve boyarmadde kirliliğinin gideriminde kullanılmasıyla ilgili çalışmalar, aktif gelişen hücrelerin kullanılmadığı biyosorpsiyon çalışmalarına alternatif olarak, önem kazanmaya başlamıştır (Lin and Peng 1994, 1996, Cervantes et al. 1). Bu çalışma, atıksularda sıklıkla rastlanılan reaktif boyarmaddelerin, Cr(VI) ve Ni(II) gibi ağır metal iyonlarının tekli ve ikili karışımlarının, bu kirleticilere dirençli olarak izole edilen iki mikroorganizma tarafından biyobirikiminin kesikli karıştırmalı kapta incelenmesi amacıyla planlanmıştır. 5 III. Materyal ve Yöntem III.1. Mikroorganizma Kaynağı Çalışmada Sepiciler Deri Fabrikası ndan (İzmir, Türkiye) alınan atıksu örnekleri mikroorganizma kaynağı olarak kullanılmıştır. III.2. Remazol blue, Cr(VI) ve Ni(II) Solüsyonlarının Hazırlanışı Remazol Blue, Aytemizler tekstil fabrikasından saf ve toz halde alınmıştır. Stok solüsyon, konsantrasyon %2 (w/v) olacak şekilde, boyanın distile su içinde çözülmesi ile elde edilmiştir. Cr(VI) stok solüsyonu, 1g/l olacak şekilde K 2 Cr 2 O 7 kimyasalından gerekli seyreltmelerle elde edilmiştir. Ni(II) stok solüsyonu, 1g/l olacak şekilde NiSO 4 kimyasalından gerekli seyreltmelerle elde edilmiştir. III.3. Saf Kültür Eldesi ve Tanılanması Atıksu örnekleri her biri 5 ppm olacak şekilde Remazol blue, Cr(VI) ve Ni(II) içeren, ph derecesi 6 ya ayarlanmış melaslı besiyerlerine ekilmiştir. Geliştirilen mikrobiyel kültürden.1 ml alınarak, herbiri ppm olacak şekilde boya ve ağır metalleri içeren, ph ı 6 ya ayarlanmış melaslı agara (%1.5 w/v) çizgi ekimler yapılmış ve ºC de iki gün inkübe edilmiştir. Melaslı agarda gelişen kültürlerden tek bir koloni elde edilmiş ve bunun saflık kontrolleri tekrar aynı besiyerlerine ekilerek yapılmıştır. Elde edilen saf kültür, yatık agarda buzdolabında +4 C de muhafaza edilmiş ve her üç ayda bir yenilenmiştir. Sıvı besiyerinde geliştirilen 24 saatlik saf kültür basit boyama ile mikroskopta incelenip morfolojik yapısı ve pigmentasyonu göz önüne alınarak tanılanmıştır. Atıksu örneklerinin 5 ppm krom(vi) ve % 4 (w/v) NaCl içeren melaslı besiyerlerinde geliştirilmesi sonucu bir mikroorganizma kolonisi daha saflaştırılmıştır. Daha sonra bu saf kültür 16 SrRNA dizisine göre tanılanmıştır (Lane 1991, Kong et al. 5). III.4. Biyobirikim Çalışmaları Mikroorganizmaların melaslı besiyeri içerisinde en yüksek Remazol blue, Cr(VI) ve Ni(II) birikimini gerçekleştirdiği koşulların belirlenmesi amacıyla farklı ph 6 ve kirletici konsantrasyonları denenmiştir. Optimum ph ın belirlenmesinden sonra mikroorganizmanın yalnızca Remazol blue içeren ağır metal içermeyen melaslı ortamda, Remazol blue içermeyen, Cr(VI) ve Ni(II) içeren besiyerlerinde ve her iki kirleticiyi de içeren ortamlardaki biyobirikim kapasitesi belirlenmiştir. Biyobirikim çalışmaları, 25 ml lik erlenlerdeki ml lik besiyerlerinde ºC de ve rpm karıştırma hızındaki çalkalayıcıda (New Brunswick Scientific İnnova 42) gerçekleştirilmiştir. Hazırlanan besiyerlerine iki kez aktifleştirilmiş saf kültürden 1 ml ekim yapılmış ve altı gün inkübasyona bırakılmıştır. Denemeler üç paralel olarak gerçekleştirilmiştir. Melaslı besiyerinde geliştirilen kültürler üç ayda bir yenilenerek 4 ºC de muhafaza edilmiştir. III.4.1. Optimum ph ın belirlenmesi Optimum ph ın belirlenmesi çalışmalarında, Cr(VI) için mikroorganizma 5 ppm Remazol blue ve 5 ppm Cr(VI) içeren ph ları 4, 5, 6 ve 7 ye ayarlanmış dört farklı ortama ekilmiştir. Aynı şekilde mikroorganizma Ni(II) ile yapılan çalışmalarda ise: 5 ppm Remazol blue ve 5 ppm Ni(II) içeren ph ları 4, 5, 6 ve 7 ye ayarlanmış dört farklı melaslı ortama mikroorganizma ekilmiştir. Melaslı besiyerlerine %, 2, 4, 6 ve 8 (w/v) NaCl ve 5 ppm krom(vi) ilave edilerek ph ları 7, 8 ve 9 a ayarlanmış ve tuzlu ortamdan izole edilen saf kültür ekilmiştir. Bu besiyerlerinin ph dereceleri.1 M NaOH ve.1 M HCI kullanılarak istenen değerlere ayarlanmıştır. Çalışmada farklı ph larda hazırlanan besiyerleri, aynı besiyerlerinde aktifleştirilen saf kültürün 1 ml si ile inoküle edilmiştir. III.4.2. Boya ve ağır metal konsantrasyonlarının belirlenmesi Optimum ph ın belirlenmesinden sonraki aşamada ise çalışmalarda kullanılacak boya ve ağır metal konsantrasyonlarının belirlenmesi amacıyla Remazol blue deneyleri için 5- ppm, Cr(VI) deneyleri için 5-15 ppm, Ni(II) için ise 25- ppm konsantrasyon aralığında deneyler yapılmıştır. Denemelerde Remazol blue, Cr(VI) ve Ni(II) nin mikroorganizma biyobirikimindeki tekli etkileri ile boyalı ortamda Cr(VI) ve Ni(II) in birlikte etkileri araştırılmıştır. Cr(VI) ile yapılan çalışmalarda yaklaşık 5 ppm Remazol blue içeren besiyerlerine artan konsantrasyonda Cr(VI) ( ppm) ilave edilerek, yaklaşık 5 ppm Cr(VI) içeren besiyerlerine ise artan konsantrasyonda 7 Remazol blue ( ppm) ilave edilerek belirlenen optimum ph değerlerinde denemeler yapılmıştır. Ni(II) için ise yaklaşık 5 ppm Remazol blue içeren besiyerlerine artan konsantrasyonda Ni(II) ( ppm) ilave edilerek ve yaklaşık 5 ppm Ni(II) içeren besiyerlerine artan konsantrasyonda Remazol blue ( ppm) ilave edilerek optimum ph değerlerinde denemeler yapılmıştır. Tuzlu ortamdan izole edilen saf kültürün optimum ph değerinde melaslı besiyerlerine %, 2, 4, 6 ve 8 (w/v) NaCl ve ppm krom(vi) içeren ortamlardaki biyobirikim değerleri de belirlenmiştir. III.5. Kimyasal Oksijen İhtiyacı (KOİ) ve Biyolojik Oksijen İhtiyacı (BOİ) Kimyasal oksijen ihtiyacının belirlenmesi çalışmalarında: 1 ml mikroorganizma inoküle edilmiş ph değeri 6 olan melaslı besiyerinin ve yaklaşık 5 ve ppm Remazol blue içeren melaslı ortamların KOİ değerlerine bakılmıştır. Mikroorganizmalar 25 ml lik erlendeki ml lik besiyerlerinde ºC de ve rpm karıştırma hızındaki çalkalayıcıda altı gün boyunca geliştirilmiştir. İnokülasyon süresi sonunda (6. gün) örnek alınmış ve KOİ değeri titrimetrik olarak belirlenmiştir. Biyolojik oksijen ihtiyacı, ml lik besiyeri içeren 5 ml hacimli.1 ml mikroorganizma inoküle edilmiş Velp marka BOİ şişelerinin 5 gün boyunca ºC de inkübe edilmesiyle belirlenmiştir. Denemeler ph 6 da sadece melaslı besiyeri ile yaklaşık 5 ppm Cr(VI) içeren besiyerlerine 5 ve ppm Remazol blue ilave edilerek ve Ni(II) denemelerinde ise ph 5 de 25 ppm Ni(II) içeren melaslı besiyerine 5 ve ppm Remazol blue ilave edilerek gerçekleştirilmiştir. Ayrıca sadece 5 ve ppm Remazol blue konsantrasyonlarını içeren melaslı besiyerinin biyolojik oksijen ihtiyacınada bakılmıştır. III.6. Analiz Yöntemleri Remazol blue analizi: Deneylerde kullanılan Remazol blue analizi için belirli zamanlarda alınan örnekler, 5 rpm de dakika santrifüjlendikten sonra süpernatantın gerekli seyreltmeler yapılarak 6 nm dalga boyunda spektrofotometrik olarak ölçülmesi ile gerçekleştirilmiştir. Cr(VI) analizi: Deney ortamında kullanılan Cr(VI) nın analizi, sülfürik asit 8 içeren ortamda difenilkarbazid ile verdiği renkli komplekslerden yararlanılarak spektrofotometrik yöntemle yapılmıştır. Reaksiyonda kullanılan difenilkarbazid solüsyonu.25 g difenilkarbazidin ml etil alkolde (%95) çözülmesi ile hazırlanmıştır. İnkübasyon sırasında belirli zamanlarda alınan örnekler 5 rpm de dakika santrifüjlendikten sonra süpernatant, besiyerinde kalan Cr(VI) analizi için kullanılmıştır. Süpernatanttan 1 ml, % lik H 2 SO 4 den 3.3 ml ve difenilkarbazid solüsyonundan 1 ml alınarak hazırlanan karışım, distile su ile ml ye tamamlanmıştır. Ölçümler spektrofotometrik olarak 5 nm de gerçekleştirilmiştir (Snell and Snell, 1959). Ni(II) analizi: Deney ortamına ilave edilmiş Ni(II) analizi ise amonyak içeren ortamda Sodyum dietilditiyokarbamatın verdiği renkli komplekslerden yararlanılarak spektrofotometrik yöntemle yapılmıştır. Reaksiyonda kullanılan Sodyum dietilditiyokarbamat solüsyonu.1g tartılıp ml distile suda çözülerek hazırlanmıştır. İnkübasyon sırasında belirli zamanlarda alınan örnekler, 5 rpm de dakika santrifüjlendikten sonra süpernatant, besiyerinde kalan Ni(II) analiz için kullanılmıştır. Süpernatanttan 1 ml alınıp 1.15 M lık amonyaktan ml ve Sodyum dietilditiyokarbamat solüsyonundan µl alınarak hazırlanan karışım 25 ml ye tamamlanmıştır. Ölçümler spektrofotometrik olarak 3 nm de gerçekleştirilmiştir (Snell and Snell, 1959). KOİ ve BOİ analizi: Kimyasal ve biyolojik oksijen ihtiyacı Standard Methods for the examination of Water and Wastewater (APHA, AWWA, WPCF, 1995) isimli kaynaktan yararlanarak yapılmıştır. Kimyasal oksijen ihtiyacı su örneğinin asidik ortamda kuvvetli bir kimyasal oksitleyici ile oksitlenebilen organik madde miktarının oksijen eşdeğeri cinsinden ifadesidir. KOİ su ve atıksuların karakterizasyonunda önemli ve çabuk sonuç veren bir parametredir. KOİ, örnekteki organik maddenin, yüksek sıcaklıkta (15ºC) konsantre sülfirik asit içinde potasyum dikromat ile gümüş katalizör yardımıyla CO 2 ve H 2 O ya oksitlenmesi yoluyla ölçülmüştür. Bu işlem %5 sülfirik asitli ortamda, geri soğutma altında, 2 saat içerisinde gerçekleştirilmiştir. Optik yoğunluğun belirlenmesi (OD): İnkübasyon süresi boyunca erlenlerden belirli zaman aralıklarında alınan örnekler, 5 rpm de dakika santrifüjlenmiştir. Çökelti fizyolojik tuzlu su ile yıkanmış ve gerekli seyreltmeler yapılarak optik 9 yoğunluk, 6 nm dalga boyunda spektrofotometrik olarak belirlenmiştir. Kuru ağırlığın belirlenmesi: Optik yoğunluğu tespit edilmiş örnekler, boş ağırlığı alınmış alüminyum folyolara aktarılarak etüvde (Nüve FN ) C de 12 saat kurutulmuş ve tartılmıştır. IV. Analiz ve Bulgular Proje çalışmasında ağır metal ve boyalı ortamlarda izole edilen saf kültürün morfolojik özellikleri incelendiğinde Rhodotorula cinsinin özelliklerini gösterdiği saptanmıştır. Tuzlu ortamdan izole edilen saf kültürün ise Micrococcus cinsinin özelliklerini gösterdiği bulunmuştur. IV.1 Başlangıç ph değerinin Rhodotorula sp. nin Remazol Blue ve Cr(VI) biyobirikimine etkisi Remazol blue ve Cr(VI) biyobirikiminin en verimli şekilde yapıldığı ph değerini araştırmak amacıyla belirtilen konsantrasyonlarda Remazol blue (ph 4 için 64.6 ppm, ph 5 için 77.1 ppm, ph 6 için 6.1 ppm ve ph 7 için 86.4 ppm) ve Cr(VI) (ph 4 için 45.7 ppm, ph 5 için 55.5 ppm, ph 6 için 68 ppm ve ph 7 için 51.8 ppm) ilave edilen melaslı besiyerlerine aynı ortamlarda üç kez aktifleştirilen saf kültürden ekim yapılmıştır. Altı günlük inkübasyon süresi sonunda melaslı besiyerindeki kirleticiler için elde edilen biyobirikim verim değerleri Şekil 4.1 de gösterilmiştir. ph 7 Remazol blue ph 7 Cr(VI) ph 6 Remazol blue ph 6 Cr(VI) ph 5 Remazol blue ph 5 Cr(VI) ph 4 Remazol blue ph 4 Cr(VI) % Biyobirikim Şekil 4.1. Farklı ph derecelerinin Remazol Blue ve Cr(VI) biyobirikimine etkisi Rhodotorula sp. ile elde edilen verilere göre ph 4 de Cr(VI) biyobirikimi %96.2 verimle gerçekleşirken, Remazol blue biyobirikimi %46.1 olarak tespit edilmiştir. ph derecesi 5 olduğunda Cr(VI) biyobirikim verimi artarken (%98.2) Remazol blue biyobirikiminde düşüş gözlenmiştir (%43.2). ph derecesi 6 ya ayarlandığında 11 ortamdaki Cr(VI) nın %97.4 ü uzaklaştırılırken Remazol blue nun ise biyobirikimi ph 5 e göre artarak %64.5 e ulaşmıştır. En son ph değerinde ise (ph 7) Rhodotorula sp. ortamdaki Cr(VI) nın %97.1 ini uzaklaştırırken Remazol blue nun ise ancak %42.1 ini biyobiriktirmiştir. Bu çalışmanın sonucunda her iki kirleticinin Rhodotorula sp. tarafından en yüksek kapasite ile biyobiriktirildiği ph derecesinin 6. olduğu belirlenmiştir. Bundan sonraki Cr(VI) biyobirikimi ile ilgili yapılan çalışmalarımızda ortamın ph değeri 6 ya ayarlanmıştır. IV.2. Başlangıç ph değerinin Rhodotorula sp. nin Remazol Blue ve Ni(II) biyobirikimine etkisi Biyobirikim çalışmalarını doğrudan etkileyen en önemli faktörlerden bir tanesi olan ortamın ph dereces
Similar documents
View more...
We Need Your Support
Thank you for visiting our website and your interest in our free products and services. We are nonprofit website to share and download documents. To the running of this website, we need your help to support us.

Thanks to everyone for your continued support.

No, Thanks