Please download to get full document.

View again

of 44
All materials on our website are shared by users. If you have any questions about copyright issues, please report us to resolve them. We are always happy to assist you.

Colofon. Inhoudsopgave

Category:

Arts & Culture

Publish on:

Views: 7 | Pages: 44

Extension: PDF | Download: 0

Share
Related documents
Description
Colofon 38e jaargang, nummer 2, november 2012 Het clubblad verschijnt tweemaal per jaar: in maart en november Sluitingsdatum kopij: 15 februari en 15 oktober Bestuur Doerakclub H.M. (Martin) Wolters, Voorzitter
Transcript
Colofon 38e jaargang, nummer 2, november 2012 Het clubblad verschijnt tweemaal per jaar: in maart en november Sluitingsdatum kopij: 15 februari en 15 oktober Bestuur Doerakclub H.M. (Martin) Wolters, Voorzitter M.P.M. (Martin) Severin, Secretaris P.L.G. (Pim) Frequin, Penningmeester B. (Bert) Hovener, Redacteur Clubblad & Website J. (Jacqueline) van Soest, Public Relations K. (Klaas) Hoekstra, Coördinator Technische Commissie M. (Meindert) Vos, Public Relations I. (Ingeborg) Kaizer Website: Webmaster: J. (Jeroen) Keijsper ( Secretariaat M.P.M. Severin ( Koriander 29, 8101 CV Raalte Tel.: Penningmeester P.L.G. Frequin ( Acaciastraat 56, 3434 BZ Nieuwegein Tel.: Bankrekening t.n.v. Doerakclub Technische Commissie K. (Klaas) Hoekstra Aanmeldpunt: of plaats een vraag op het forum van de website W.L. (Wim) Tefeij J. (Hans) v.d. Broek H.A. (Henk) Kegge R.H. (Roedi) Deinert Redactie Redacteuren: T.J. (Ted) van den Aardweg, J.G. (Johan) Sneekes, M.P.M. (Martin) Severin en B. (Bert) Hovener Eindredacteur: M.P.M. (Martin) Severin Advertenties en kopij zenden naar: De Doerakclub heeft een advertentiebeleid. De verantwoordelijkheid voor de inhoud van geplaatste advertenties berust echter bij de adverteerder. Aan de inhoud van het clubblad Doerakclub wordt veel zorg besteed. Er kan echter geen verantwoordelijkheid worden aanvaard voor eventuele onvoorziene gevolgen veroorzaakt door fouten in artikelen of rubrieken. Coverfoto: Klaas Hoekstra, boot Johan Sneekes Copyright Doerakclub Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen zonder schriftelijke toestemming van de redactie. Inhoudsopgave 4 Van de redactie 6 Van de voorzitter 7 Walvis(v)aardigheden 9 Tip Antiroest gasbun 9 Ergernissen 10 Uitnodiging Doerakclubdag 11 Programma Doerakclubdag 12 Notulen Doerakclubdag 14 Voorlopige deelnemerslijst Lustrum 15 De Lustrumcourant, nieuwsbrief van de Lustrumcommissie 16 Onze Franse Doerakclubleden Luc en Igna 18 Hemelvaarttocht omgeving Utrecht 20 Sail Kollum en Almelose Havendagen 22 Wetenswaardigheden voor een reis in het buitenland 24 Sfeerverslag van de Doerakclubdag 25 Impressie van ons laatste tochtje dit jaar 26 Omleiding Den Bosch en traject Veghel- Eindhoven 27 Een Doerak in Parijs 34 Samen varen met spitsen 35 Uit het kookboek van de scheepskok 35 Foto-impressie vaartocht Bootje 36 Sail Kollum 37 Nieuwe motor 39 Nee, dan Kollum.. 41 Waar is de Doerakdreef? 42 Spektakel in de haven van De Rijp 43 De Doerak is multifunctioneel - Pagina 3 - Van de redactie Vroeger, tja, vroeger. toen alles nog eenvoudig, overzichtelijk en beter was en er ook nog rode appelen en houten schepen waren. Vroeger, tja, vroeger toen bijna alles met noeste (hand)arbeid tot stand werd gebracht. Een brief werd met de hand geschreven, gevouwen, in de envelop gedaan. Het postzegeltje gelikt, in de rechter bovenhoek geplakt en de post werd vervolgens op de bus gedaan. Maar kom daar nu eens om: noeste handarbeid is ingeruild voor snelle digitale processen en workflows via de digitale snelweg. Brieven mailen we of zetten we met Google Drive in de cloud en communiceren doen we met social media zoals twitter. Kortom, het moet allemaal sneller en more sophisticated en als het je zelf niet lukt is er altijd wel een app. die het voor je regelt. Het Doerakclubblad heeft een rijke geschiedenis: vroeger werd het grotendeels handmatig gemaakt: artikelen werden met een typemachine geschreven en soms nog met de hand. In de teksten werd dan ruimte vrij gelaten om er een plaatje of foto bij te plakken. Als er dan een aantal A4tjes gereed was werd dit naar een kopieerderij gebracht en daar naar dubbelzijdig A3-formaat gekopieerd. De A3-vellen, vergezeld van de omslag, werden bij de redactie van het clubblad thuisbezorgd en dan begon opnieuw een noeste arbeid: per blad op volgorde leggen, vouwen, kaft eromheen en nieten. Alle clubbladen werden elk in een grote envelop gestopt en, voorzien van adres en postzegel, in grote stapels met de auto naar het postkantoor gebracht. Voor het clubblad begon de verandering toen er enkele jaren geleden een nieuw bestuur aantrad dat een toekomstvisie opstelde. Daarin werden ook aanbevelingen gedaan om het clubblad niet meer op een ouderwetse typemachine te maken en te kopiëren, maar op een computer en dan te laten drukken. Digitaal dus. En het zou ook nog mooier worden, want nu konden er plaatjes en foto s in kleur in. Een nieuw redactieteam, waarvan de leden in het bezit waren van een computer met tekst- en fotobewerkingssoftware, volgde een cursusje bij de drukker en kon zo voldoen aan de eisen die de drukker stelde. Voorlopig was de technische continuïteit van het clubblad weer gewaarborgd. Totdat onze drukker meldde dat, wilde het clubblad meegaan met de tijd, er meer geautomatiseerd (lees: ge-desk-top-published ) zou moeten worden. Kortom, tijd voor de redactie om weer naar school te gaan alwaar zij de nu al weer verouderde methode inruilde voor werken met snelle digitale processen en workflows via de digitale snelwegen. We gingen gebruik maken van desk-top-publish software en zetten ons clubblad rechtstreeks in de computers van de drukker. De redactie communiceert nu onderling over de kopij via Skype en via een online Document Management System (DMS). Het uploaden naar de drukker doen we via de online tool in zijn website en als alles gecheckt is via een virtueel clubblad op die website, hoeven we alleen nog maar een met behulp van het Excelprogramma gegenereerd adressenbestand in te voeren, definitief op de enterknop te drukken en er valt zonder dat we verder nog een vinger naar uitsteken een clubblad bij u op de mat. Martin Severin en Bert Hovener hebben de nieuwe werkwijze nu redelijk goed onder de knie. Ze worden ondersteund door Ted van de Aardweg, Johan Sneekes en Jeroen Keijsper. Het op deze wijze maken van het clubblad is en blijft echter wel een kwetsbaar proces: als er redactieleden uitvallen, dan heb je nog niet één-twee-drie een vervanger. - Pagina 4 - Ook verandert de drukker soms zijn software, zo moest er plotseling gewerkt worden met certified pdf-files, verzond de drukker onlangs niet meer via zijn eigen contracten vanwege de turbulentie op de postmarkt, enz. enz. enz. Verder speelt de verantwoordelijkheid ten opzichte van onze adverteerders een grote rol. Zij mogen verwachten dat hun advertenties kwalitatief perfect worden afgedrukt en dat de inhoud en lay-out van het blad zodanig is dat het ook gelezen wordt, zodat hun advertenties niet ongezien blijven. Voor de continuïteit van ons clubblad is het daarom belangrijk dat de redactie wordt uitgebreid want de show must go on! Collega-redacteuren dienen in principe te kunnen schrijven zonder taal- en stijlfouten en ze moeten ook nog niet bang zijn van computers, oftewel ze moeten ermee kunnen lezen en schrijven. Onder onze leden zijn toch zeker wel mensen te vinden die affiniteit hebben met computers en vroeger bij de lessen Nederlandse taal goed hebben opgelet? En die hun creativiteit op taalgebied en vormgeving wel eens willen uitleven in het clubblad van de grootste merkbotenclub van Nederland, de Doerakclub? We vertellen je niet dat het een fluitje van een cent is, want dat is niet waar. En de kreet uitdaging is ook al zo oubollig. Maar het zou de inhoud weleens kunnen dekken, want je kunt het jezelf zo moeilijk maken als je wilt... Voor belangstellenden hebben we een functie-/werkbeschrijving en de nodige handleidingen op papier gezet. Lijkt het je leuk ons redactieteam te komen versterken? Laat dat dan weten aan en je krijgt de desbetreffende stukken thuisgestuurd. Waarna je kunt beslissen of je eens met Bert en Martin om de tafel wilt. Wordt het toch nog gezellig. Rest nog dat, we durven het bijna niet te zeggen, de beloning beperkt blijft tot het genoegen van het gezamenlijk knutselen aan teksten en opmaak, met uiteindelijk een resultaat dat het waard is naar onze leden, donateurs en adverteerders te sturen. Uw redactie P.S.: Het zal straks wel opvallen dat we maar liefst drie artikelen hebben geplaatst waarin het Friese plaatsje Kollum in voorkomt. Doen we niet zo vaak. Maar deze keer leek het ons wel leuk om vanuit evenzoveel verschillende gezichtspunten een havenplaats te zien aanprijzen. Vandaar. 1 - Pagina 5 - Van de voorzitter Voorbij Niet voorbij is die mooie zomer, maar alweer is er een vaarseizoen voorbij. Deze zomer was nogal wisselvallig. Doerakvaarders laten zich echter niet zo snel ontmoedigen. Helaas heb ik dit jaar te weinig kunnen genieten van het varen met mijn Doerak. Een ander hobby, werk geheten, vergt nogal wat tijd. Afspraken maken het onmogelijk snel te beslissen een week te gaan varen, als de zon uitbundig schijnt. De gelukkigen onder jullie hebben deze weken vast benut. Met een aantal Doerakken hebben wij ons laten zien bij Sail Kollum. Elders in het clubblad staat een verslag. Ook naar de Almelose havendagen zijn clubleden afgevaren. Wel zien we dat de animo om daaraan mee te doen afneemt. Er zijn contacten geweest met het Watersportverbond. De meesten zullen weten dat het Watersportverbond zich inzet voor de gehele watersport. Het Verbond praat bijvoorbeeld met Rijkswaterstaat en de provincies over brugopeningen, sluisbediening en aanlegplaatsen. Ook organiseert het verbond activiteiten voor de minder ervaren motorbootvaarders. Ik denk daarbij aan de ervaringstochten: Grote Rivieren tocht, Zeelandtocht of sluisvaren. Ervaren instructeurs begeleiden deze activiteiten. Met de contacten die er zijn tussen de Doerakclub en het Watersportverbond, willen wij kijken of het Watersportverbond iets voor ons kan betekenen. Ook kunnen de contacten voor het Watersportverbond interessant zijn. Immers onze Doerakclub heeft al tussen de vier- en vijfhonderd leden. Volgend jaar gaan wij het 9 e lustrum vieren in Leerdam. De lustrumcommissie heeft het programma klaar. Het kan zijn dat leden die minder ervaring hebben het moeilijk vinden alleen zo ver te varen. Net als bij het vorige lustrum is het de bedoeling weer stertochten te organiseren. Bij een stertocht varen één of meerdere ervaren Doerakvaarders via een bepaalde route naar Leerdam. Onderweg kunnen andere deelnemers aan het lustrum dan aanhaken. De minder ervaren leden kunnen zo steun hebben van de oudgedienden. Dus laat je niet weerhouden door de afstand of het onbekende. De komende maanden zal er meer uitleg komen over de stertochten. Op de website staat meer informatie over het lustrum waaronder het programma. Tot ziens op de Doerakclubdag Martin - Pagina 6 - Walvis(v)aardigheden. Het werd een pechseizoen voor ons Meenden we dat we het goed geregeld hadden met onze paardenoppas, helaas we werden danig teleurgesteld. Tot drie keer toe hebben we een vakantieperiode afgesproken maar steeds ging het niet door om verschillende redenen. Het werd dus geen vakantie maar een paar keer 1 of 2-3 dagen boot. Zodra het maar een beetje mooi weer was hebben we geprobeerd er van te profiteren maar het was nou ook niet echt een zomer om over naar huis te schrijven, toch? Vorig jaar was Nico al begonnen met het wegwerken van een paar plekjes op de boot maar al werkende werden het er steeds meer. Het lukte niet om de plekken die in de jachtprimer zaten netjes af te lakken, het weer stond het gewoon niet toe, dus de Walvis is enigszins gevlekt de winter ingegaan. Dit voorjaar dus eerst maar eens aan de klus. Nico heeft eerst de bilge geschilderd en daarna was de nieuwe kuipvloer aan de beurt. We hebben de winter gebruikt om de vloerluiken op te laten knappen. Het oude laminaat is verwijderd en er is mooi, stevig en krasvast zeil op de luiken gelijmd. Opgetogen met een auto vol nieuwe luiken naar de boot en dan we dachten dit klusje even te klaren, maar mooi niet, de vloer gaf heel veel legproblemen. Denk je dat de vloerluiken met het nieuwe zeil erop, er zo weer in passen nou,vergeet het maar! De Walvis is gekrompen of de luiken zijn gegroeid maar het ging dus met geen mogelijkheid. Na twee dagen geworstel (steeds heen en weer rijden, zonder vloer is het slecht vertoeven op de boot met drie hondjes), de boel pas maken en hier en daar een flinke aanpassing zitten de luiken er weer in en ik moet zeggen: het was wel de moeite waard. De gevlekte Walvis ging mij steeds meer tegen staan en dus ben ik begonnen met het schuren en plamuren van alle losgestoken plekken. De plekken die we vorig jaar niet hadden afgekregen nogmaals bewerkt en pffftt wat een werk zeg! En dan zaten er nog die beschadigingen aan de romp van de kapotte fender. Door het hele hoge waterpeil (+40cm) afgelopen winter, was de druk op een van de fenders zo groot geworden dat de fender was leeggelopen en hierdoor heeft de boot tegen de steiger liggen schuren. Twee flinke beschadigingen waren het gevolg. Het waterpeil was nu weer op normaal niveau en hoe kom je dan bij zo n plek om deze te repareren? Plat liggend op mijn buik probeer ik zo goed en zo kwaad als het gaat om deze plekken te behandelen, eerst schuren, afkrabben met de staalborstel en dan Owatrol erop. De volgende dag jachtprimer erop en de dag daarna plamuren. Helaas moeten we naar huis en moet het vervolg van de klus wachten tot de volgende mooie dagen die hopelijk nog volgen Ondertussen ben ik ook op het voordek bezig en op het kajuitdak zitten ook een paar vervelende plekken. Ik besluit om een dag alleen naar de boot te gaan zodat ik alle tijd heb om te schilderen en me niet hoef te bekommeren om huishoudelijke zaken zoals koffie zetten en eten koken. Ik krijg het voor elkaar om de hele kajuit in de verf te zetten, netjes om de ramen heen, tot aan het gangboord. Nou, dat heb ik dan toch maar geflikt! Het volgende weekend kunnen we iets langer blijven. - Pagina 7 - We hebben, o heerlijk, wel 3 dagen de tijd, mét mooi weer, dus aan de bak en schuren en plamuren. Ik vind dat het voordek nog strakker moet en dus doe ik er weer een klein laagje plamuur op om de oneffenheden die mij storen weg te werken Alleen steekt er een stevige wind op en met windkracht 5 - vol op de kop - zit ik op het voordek te schuren en voel ik me langzaam zeeziek worden. Een boot zonder motor mist een behoorlijke ballast en dat is goed te merken! Er zit niets anders op dan gewoon door te werken, de tijd tikt door Eindelijk ben ik zo ver dat ik met de dekverf aan de gang kan. Vanuit de rubberboot schuur ik de stuurboordkant van het gangboord en schilder ik de stootrand netjes groen, voor zover het geschommel van de rubberboot het netjes werken toelaat. De volgende dag moet de dekverf erop want we moeten aan het eind van de dag naar huis Het is nog steeds mooi weer maar de wind blijft behoorlijk door staan. Het is lastig schilderen vanuit de rubberboot maar het lukt met een prachtig resultaat, al zeg ik het zelf. Tja, en dan de andere kant Vanaf de steiger is het geen werken dus we maken een plan om de boot om te draaien. We wachten tot de avond, dan gaat meestal de wind liggen. Het omdraaien van de boot lukt geweldig maar de honden hebben grote moeite om nu aan de andere kant van de boot in en uit te gaan. We moeten erg opletten dat ze niet enthousiast aan de - nu verkeerde - kant in de plomp springen omdat ze denken dat ze uitgelaten gaan worden. Eén keer gaat het mis, maar dat ligt niet aan het omdraaien van de boot. Djowie, onze malthezer, jaagt graag de eenden van de steiger en deze keer ging hij iets te hard hij schiet door en verdwijnt uit het zicht! Gelukkig zwemt hij naar de boot en kan ik hem aan zijn halsband uit het water hijsen. Voor dit soort ongevallen heb ik altijd een handdoek binnen handbereik en dat kwam nu zeer van pas. Het druipende diertje was danig onder de indruk van zijn escapade en liet zich gewillig droogwrijven. Bakboord-gangboord is nu aan de beurt en het voor- en achterdek. De bedoeling is om de boel af te schilderen en dan direct naar huis te vertrekken. Ook nu schilder ik vanuit de rubberboot en ik kan nu ook beter bij de beschadigingen van de romp. Het eindresultaat is geweldig. Volgend jaar wil ik het vaste dak over de kuip een beurt geven en hier en daar nog wat plekjes wegwerken. Als je zo stil ligt met je boot, niet schildert en niet vaart, nou ja, we hebben met de rubberboot enkele vaartochtjes gemaakt, dan zie je toch van alles gebeuren. Wij liggen op een prachtige plek, recht tegenover de in- en uitgang van de jachthaven, direct aan de Meinesloot in Akkrum. Er vaart van alles langs en dan gaan sommige dingen je opvallen. Waarom staan zoveel mensen als ze varen? Het stuurwiel op kruishoogte of - nog erger - op kniehoogte, de vingers losjes rond het stuur en een heersende blik over hun varende koninkrijk. Niet alleen de stuurman staat, nee, de passagiers zie je ook regelmatig staan. Een prachtig statig skûtsje komt voorbij met een flink aantal mensen aan boord, en allemaal staan ze op het voordek, in het midden en achter. Sloepen en zeilboten met staanders, vaak de man achter het stuurwiel, de vrouw voorop in een - Pagina 8 - al dan niet bevallige pose Je hebt dek-vrouwen en dak-vrouwen. De eerstgenoemden bevinden zich doorgaans in bikini op het voordek, de laatsten liggen te zonnen op het kajuit-dan wel kuipdak. Of er vaart een oversized sloep voorbij, een dame in de punt van sloep dan een hele tijd sloep en dan hij, staande aan het stuur. Zo krijg je nooit ruzie. Zouden ze een intercom gebruiken als ze elkaar iets willen zeggen? Het is dus wel vermakelijk om dat allemaal voorbij te zien komen al is het natuurlijk het leukst als je zelf kan varen Ons drijvend vakantiehuisje is nu klaargemaakt voor de winter. De wintertent zit er op en deze keer geen enkele spin! Alle spullen die we deze zomer dachten nodig te hebben zijn weer mee naar huis en de waterpomp is afgesloten. Watertank leeg, de dekwaspomp beveiligd tegen vorst en de wc is afgesloten en de slangen zijn volgegooid met koelvloeistof. De rubberboot is mee naar huis, schoongemaakt en in de winterstalling gezet. Zo wachten we de winter af en we hopen volgend jaar iets meer te kunnen genieten van onze Walvis. Marieke Hensen Antiroest gasbun Menig Doerakker heeft al meerdere malen de gasbun schoongekrabd, geschuurd en geverfd in de wetenschap dat roest toch (te) snel weer zou terugkomen. Wellicht kunt u een product toepassen dat wordt gebruikt voor renovatie van zinken dakgoten. Het is een tweecomponenten polyurethaanproduct genaamd 'Gootvernieuwerof 'Liquid zinc' van Aquaplan. Het is te verkrijgen bij de bouwmarkt. Na het schoonmaken van de gasbun (of kettingbak) giet u een grote hoeveelheid gootvernieuwer in de gasbun, zodat onderin een plas ligt. (Voor het gieten uiteraard de afwateringen van de gasbun goed afplakken en later doorsteken.) Tijdens het uitharden van de vloeistof (als dikke honing) smeert u het van beneden naar boven 'op' met behulp van een grote bokkenpoot. Dit herhalen totdat de substantie niet meer terugloopt. Zodoende krijg je een dikke slagvaste coating aan de binnenkant van de gasbun. De dikte bepaal je zelf door de gebruikte hoeveelheid. Meegenomen is dat polyurethaan alle eventuele vocht gebruikt om uit te harden. Een nieuw vlondertje erin, gasflessen erin, bundeksel erop en hopelijk is dan de roestklus voor lange tijd geklaard! Ergernissen Ik lees graag allerlei watersportbladen en kijk ook graag naar vaarprogramma s op TV. De laatste tijd echter vergaat me het plezier soms even. Want waar gaat het steeds vaker over? Over veel waar ik als rustig varende watersporter een bloedhekel aan heb. Hoge snelheid, enorme hekgolven, losgeslagen rietpollen, verstoorde vogelnesten en angstig kijkende kanoërs. En dan nog niet gesproken van koffie over mijn kleren, uit de kast gevallen glaswerk enz, enz. Nu weet ik natuurlijk ook wel dat de schrijvers van zulke artikelen en makers van zulke programma s ook maar met een boodschap gestuurd worden door jongens die eerst de markt volgepompt hebben met sloepen. Vervolgens grotere sloepen met een dak en snelle motor en nu komen de z.g. RIB s: razend snelle rubberboten voor de echt stoere man. Het zijn in mijn ogen dus gewoon promotie-items, oftewel reclame-uitingen.
Similar documents
View more...
We Need Your Support
Thank you for visiting our website and your interest in our free products and services. We are nonprofit website to share and download documents. To the running of this website, we need your help to support us.

Thanks to everyone for your continued support.

No, Thanks