Please download to get full document.

View again

of 12
All materials on our website are shared by users. If you have any questions about copyright issues, please report us to resolve them. We are always happy to assist you.

Kluczowy profil interglacja³u mazowieckiego w Krukienicach na miêdzyrzeczu Sanu i Dniestru (Ukraina)

Category:

Paintings & Photography

Publish on:

Views: 36 | Pages: 12

Extension: PDF | Download: 0

Share
Related documents
Description
Kluczowy profil interglacja³u mazowieckiego w Krukienicach na miêdzyrzeczu Sanu i Dniestru (Ukraina) Maria anczont*, Irena Agnieszka Pidek*, Andrej Bogucki**, Feliks Wieliczkiewicz***, Józef Wojtanowicz*
Transcript
Kluczowy profil interglacja³u mazowieckiego w Krukienicach na miêdzyrzeczu Sanu i Dniestru (Ukraina) Maria anczont*, Irena Agnieszka Pidek*, Andrej Bogucki**, Feliks Wieliczkiewicz***, Józef Wojtanowicz* Przegl¹d Geologiczny, vol. 51, nr 7, 2003 The key profile of the Mazovian interglacial from (Krukienice) in the San and Dniester interfluve (Ukraine). Prz. Geol., 51: S u m m a r y. The San and Dniester interfluve in the East Carpathian Foreland (north-western part of the Ukraine) an extremely important area when considering many questions related to Quaternary palaeogeography and stratigraphy was glaciated only once, during the San 2 Glaciation, about 500 ka BP. Old glacial deposits occurring in watershed areas are exposed or overlain by a thin cover of younger sediments. The glacial landforms are well preserved. The Krukienice profile of the Quaternary deposits is of fundamental importance for the problems connected with the Mesopleistocene in the studied area. The complex research of this profile concerned both mineral (loess, lacustrine, glacigenic) and organic (peat, gyttja) deposits. TL dated mineral deposits overlying peat and gyttja represent the Liwiec and Odra Glaciations, and those occurring under organic deposits are related to the San 2 Glaciation in the San and Dniester interfluve. Palaeobotanical analysis revealed almost complete pollen succession of the Mazovian Interglacial occurring in organic deposits of a fossil lake. Six local pollen assemblage zones (L PAZ), corresponding to four interglacial pollen periods, are presented as a simplified pollen diagram. The rich macroscopic flora of the site with the presence of a dozen or so seeds of Taxus and several exotic taxa is noteworthy. The similarities between Krukenyèi macroflora and other macrofloras of the Mazovian Interglacial age evidence the uniformity of climatic conditions on vast areas. Organic deposits occurring in the depressions adjacent to the fossil lake are related to the end part of the Mazovian Interglacial. Palaeogeographical interpretation of the lake and neighbouring area development is presented. Key words: East Carpathian Foreland, Middle Pleistocene, Mazovian Interglacial pollen succession, palynostratigraphy, glacial period, glacial landforms, interglacial *Instytut Nauk o Ziemi UMCS, ul. Akademicka 19, Lublin; ** Wydzia³ Geograficzny, Narodowy Uniwersytet im. I. Franko, ul. Doroszenka 41, Lwów, Ukraina *** Narodowa Akademia Nauk Bia³orusi, ul. Kuprewicza 7, Miñsk, Bia³oruœ Obszar miêdzyrzecza Sanu i Dniestru to unikatowy teren o kluczowym znaczeniu dla wielu problemów paleogeografii, a tak e stratygrafii czwartorzêdu, z kilku co najmniej powodów. Przez obszar ten przebiega granica najwiêkszego w skali europejskiej zasiêgu, w kierunku SE, zlodowacenia skandynawskiego. Teren ten by³ pokryty l¹dolodem tylko w okresie glacja³u san 2, ok. 500 ka BP, zaœ stare osady glacjalne po³o one na dziale wodnym wystêpuj¹ bezpoœrednio przy powierzchni lub pod niewielk¹ pokryw¹ osadów m³odszych, co umo liwia szczegó³owe badanie ich wzajemnych relacji. Szczególne zainteresowanie badaczy czwartorzêdu, od ponad 100 lat, wi¹ e siê z profilem osadów plejstoceñskich po³o onym w okolicach wsi Krukienice (Krukenyczi). Badania serii glacigenicznych zainicjowali geolodzy niemieccy w drugiej po³owie XIX w., a nastêpnie kontynuowali je Rudnicki (1907), Friedberg (1905), Romer (1906, 1907), Zierhoffer (1932), Teisseyre (1938) i Przepiórski (1938) oraz inni naukowcy. O pok³adzie kopalnych torfów krukienickich przykrytych lessem (glin¹ nawian¹ ) wspomnia³ chyba po raz pierwszy Friedberg (1905) opisuj¹c je jako i³y i piaski czarne od zbutwia³ych organicznych czêœci (Atlas Geologiczny Galicyji, arkusz Sambor, tekst do zeszytu 19, s. 25). Torfy te ponownie znalaz³y siê w krêgu zainteresowania badaczy pod koniec lat szeœædziesi¹tych (Herenczuk i in., 1966). Griczuk i Gurtowa (1981) wyodrêbnili dwa stanowiska opisane jako Krukienice I (257 m n.p.m.) i Krukienice II (272,5 m n.p.m.). Pierwsze z nich, po³o one po wschodniej stronie drogi Sambor Moœciska, to niewielkie (obecnie niedostêpne) ods³oniêcie z redeponowanymi utworami gytiowatymi i torfowymi oraz wirami mieszanymi (tzn. wirami ska³ karpackich z domieszk¹ skandynawskich). Drugie stanowisko, po³o one po zachodniej stronie tej drogi, to wzmiankowany na pocz¹tku XX w. profil podstawowy, badany przez wielu specjalistów, w tym palinologów (Artjuszenko i in., 1967; Bojarska i in., 1973; Demedjuk, 1971; Butrym i in., 1988). W profilu tym o mi¹ szoœci 26 m zosta³y stwierdzone do g³êbokoœci 3,1 m osady stokowe, nastêpnie (3,1 11,7 m) osady jeziorno-bagienne, wœród których warstwy z g³êbokoœci 9,8 11,7 m, oddzielone od do³u i od góry powierzchniami erozyjnymi, powi¹zano z interglacja³em lichwiñskim (mazowiecki, holsztyñski, aleksandryjski). Otrzymane wyniki, wsparte datowaniami termoluminescencyjnymi (Butrym i in., 1988) da³y podstawê do powi¹zania serii osadów wodnolodowcowych w sp¹gu torfów z okresem zlodowacenia oki (= sanu 2). W 2000 r. interdyscyplinarny zespó³ badaczy podj¹³ ponownie badania nad czwartorzêdem okolic Krukienic ( anczont, 2000) i kontynuowa³ je w latach nastêpnych (Racinowski i in., 2003). W rejonie omawianego stanowiska zosta³ ods³oniêty profil o nieco innej sekwencji warstw ni ten opisany w latach siedemdziesi¹tych, w którym w superpozycji wystêpuj¹ utwory organiczne i osady glacjalne. Profil ten zosta³ okreœlony jako Krukienice IIA. Odkryto ponadto wiele innych, nowych profili (np. III, IV), w których osady organiczne s¹ oddzielone kompleksem osadów pylastych od sp¹gowej serii glacigenicznej. 597 Jakkolwiek diagramy py³kowe osadów z Krukienic opracowane przez Artjuszenko (1967), Bojarsk¹ (Bojarska i in., 1973), Zdeniuka (Herenczuk i in., 1966) oraz Gurtow¹ (Griczuk & Gurtowa, 1981) przedstawiaj¹ sukcesjê py³kow¹ wskazuj¹c¹ na interglacja³ lichwiñski, to jednak porównanie z sukcesjami mazowieckimi z terenu Polski wskazuje na znaczne ró nice w spektrach py³kowych. Na tej podstawie przypuszczano, e sk³ad wystêpuj¹cych w Krukienicach zbiorowisk leœnych interglacja³u mazowieckiego wyraÿnie ró ni³ siê od obecnych wówczas na obszarze Polski po³udniowo-wschodniej. Zagadnienie to by³o przedmiotem rozwa añ Krupiñskiego (2000). Postêp w badaniach palinologicznych sprawi³, e starsze opracowania nie daj¹ odpowiedzi na kluczowe zagadnienia z zakresu paleobotaniki, paleoekologii i paleoklimatologii. Problemy zwi¹zane s¹ nie tylko z interpretacj¹ starych diagramów, w których wartoœci procentowe poszczególnych taksonów by³y obliczane w stosunku do ró nych sum, ale tak e z nie wyró nianiem wielu typów py³ku roœlin zielnych oraz brakiem w diagramach py³kowych trudnego do oznaczenia py³ku Taxus drzewa kluczowego dla flor mazowieckich. Pojedyncze ziarna py³ku cisa oznaczone zosta³y w osadach z Krukienic jedynie przez Gurtow¹ (Griczuk & Gurtowa, 1981). Nie daje to podstaw do formu³owania wniosków na temat charakteru zbiorowisk z cisem w okolicach stanowiska. Ponowny dostêp do osadów jeziornych w Krukienicach IIA stworzy³ okazjê do powtórzenia badañ palinologicznych nowoczeœniejszymi metodami (I.A. Pidek), jak równie opracowania makroszcz¹tków (F. J.Wieliczkiewicz) i stworzenia kompleksowego opracowania paleobotanicznego dla tego wa nego profilu, które pozwoli³oby odpowiedzieæ na zarysowane wy ej zagadnienia. Sytuacja geologiczno-geomorfologiczna Zespó³ profili krukienickich jest po³o ony na Ukrainie, w NW czêœci wschodniego Podkarpacia, regionu zaliczonego przez Krawczuka (1999) do Przedkarpacia Przybeskidzkiego i okreœlonego jako Wy yna Sañsko-Dniestrzañska. Badany obszar jest po³o ony w dorzeczu Sanu, w dolinie rzeczki Sicznja (dawna nazwa Podwolszyna), dop³ywu Wiszni. W œwietle bardziej szczegó³owej regionalizacji geomorfologicznej znajduje siê on w obrêbie jednostki ni szego rzêdu, Wy yny Krukienickiej (Demedjuk & Demedjuk, 1988), BIA ORUŒ przez któr¹ przebiega europejski Warszawa dzia³ wodny (ryc. 1). Podczwartorzêdowy cokó³ tego p³ata wy ynnego buduj¹ autochtoniczne osady m³odszego miocenu zewnêtrznej strefy zapadliska przedkarpackiego. S¹ to sarmackie utwory serii daszawskiej, takie jak zielonoszare i szare i³y, mu³owce, piaskowce i piaski z przewarstwieniami 598 K A R Wis³a POLSKA CZECHY S OWACJA 350 tufów, tufitów oraz zlepieñców, wchodz¹ce w sk³ad strefy Bilcze Wolica (Petryczenko i in., 1994; Szakyn, 1977). Czwartorzêd Wy yny Krukienickiej reprezentuj¹ g³ównie aluwialne osady preglacjalne i mezoplejstoceñskie osady glacjalne i peryglacjalne na dzia³ach miêdzydolinnych i stokach oraz holoceñskie w dnach dolin i kotlin. Eoplejstoceñskie aluwia serii ojowej (Demedjuk & Demedjuk, 1988) bior¹ udzia³ w budowie tzw. górnej grupy tarasów w 4 1 (Teisseyre, 1938), z których najwy szy znajduje siê na zachód od Czyszek na wysokoœci 324 m n.p.m. Ze œrodkowej czêœci plejstocenu najbardziej rozprzestrzenione s¹ osady dniestrzañskiego kompleksu lodowcowego z okresu zlodowacenia oki. Wœród nich wyró nia siê zespo³y w³aœciwych osadów lodowcowych oraz serie rzeczno- i jeziorno-lodowcowe, reprezentuj¹ce g³ównie fazê transgresywn¹ zlodowacenia (Demedjuk & Demedjuk, 1995; Herenczuk i in., 1972). Wœród innych utworów czwartorzêdowych bardzo istotn¹ rolê odgrywaj¹ lessy i ró nej genezy utwory pylaste (Bogucki i in., 1999b), g³ównie nadmorenowe, choæ miejscami stwierdzane s¹ tak e osady pylaste podmorenowe. Lekko falista i pagórkowata Wy yna Krukienicka o wysokoœci do 340 m n.p.m. rozpoœciera siê od doliny Wyrwy na zachodzie do doliny Wiszni na wschodzie. Na pó³nocy ogranicza j¹ wyraÿna, prostolinijna krawêdÿ wyniesienia Podkarpacia o wysokoœci m, ci¹gn¹ca siê od Przemyœla do Gródka Jagielloñskiego. Na po³udniu stoki wy yny przechodz¹ w lewe zbocze doliny rzeki B³o ewki. Wy yna Krukienicka rozcz³onkowana jest gêst¹ sieci¹ dolin rzecznych i suchych dolinek denudacyjnych na wiele odrêbnych mniejszych dzia³ów. W pobli u Krukienic doliny zorientowane s¹ po³udnikowo i subpo³udnikowo. Morfologiê wiêkszoœci dolin charakteryzuje nastêpstwo kotlinowatych rozszerzeñ o zabagnionym dnie oraz w¹skich przesmyków o stromych zboczach, które przypominaj¹ doliny prze³omowe (Demedjuk & Demedjuk, 1988). RzeŸbê miêdzyrzecza Sanu i Dniestru cechuje obecnoœæ form zwi¹zanych ze zlodowaceniem i deglacjacj¹, jak S A N D O M I 250 Przemyœl Wiar UKRAINA Dniestr 0 W S 100km Strwi¹ Wisznia Dniestr europejski dzia³ wodny European watershed maksymalny zasiêg zlodowacenia sanu 2 (glacifaza samborska) maximum extent of the San 2 Glaciation (Sambor phase) Ryc. 1. Po³o enie obszaru badañ Fig. 1. Location of the study area P. San K O T L I N A C H O B³o ewka 350 D N E R S K K I E A Y T Sicznja Szk³o A Sambor 300 Drohobycz Wereszczyca R O Z T O C Z E 300 P O D K A R P A K Horodok Dniestr K³odnica Szczerek C I E LWÓW glacifaza krukienicka Krukienice phase stanowisko Krukienice (K) Krukienice site (K) 0 P O D O L E 10km Przegl¹d Geologiczny, vol. 51, nr 7, 2003 z Sic nja Krukienice V Ryc. 4. Widok ogólny odkrywki Krukienice II A (fot. J. Wojtanowicz) Fig. 4. General view of the Krukienice IIA outcrop (Photo by J. Wojtanowicz) 0 rzeki i podmok³e dna dolin rivers and wet valley bottoms pradolina B³o ewki pradolina of B³o ewka doliny denudacyjne denudation valleys podciêcia erozyjne erosion undercuts równina proluwialna (sandrowa?) proluvial (outwash?) plain 1 km kotliny pojezierne basins of former lakes tarasy kemowe kame terraces poziom wierzchowinowy 300 m n.p.m. planation surface at 300 m a.s.l. europejski dzia³ wodny European watershed profil profile Ryc. 2. Szkic paleogeomorfologiczny rejonu Krukienic Fig. 2. Palaeogeomorphological sketch of the Krukienice region m.in. terasy kemowe, kotliny lobowe, niecki pojezierne i pradoliny (Bogucki i in., 2000b; 2002). Po³o one na ró nych wysokoœciach kotliny lobowe pokrywaj¹ siê mniej wiêcej z lini¹ europejskiego dzia³u wodnego i znacz¹ Ryc. 3. Kotlinka krukienicka, zachodnia. Strza³k¹ zaznaczono po³o enie odkrywki IIA (fot. M. anczont) Fig. 3. The western depression in Krukienice. Location of the outcrop IIA marked with arrow (Photo by M. anczont) zasiêg recesyjnej fazy zlodowacenia fazy krukienickiej. Cech¹ uderzaj¹c¹ jest kontrast niewspó³miernie ma³ych rozmiarów rzek, np. B³o ewki, Wyrwy, w stosunku do wykorzystywanych przez nie form pradolinnych (Romer 1906, 1907). Wystêpuj¹ce w rejonie Krukienic elementy rzeÿby poglacjalnej pokazuje ryc. 2. Profil litologiczny Profil Krukienice IIA jest usytuowany na prawym zboczu kotlinowatego rozszerzenia doliny jednego z dop³ywów rzeczki Sicznja (ryc. 2 4). Opis tego ods³oniêcia by³ wczeœniej prezentowany (Bogucki i in., 2000a), wobec czego w niniejszym opracowaniu przedstawiamy go w wersji uproszczonej wraz z diagramem, na którym zestawione s¹ niepublikowane dotychczas wyniki badañ litologicznych i chemicznych oraz zweryfikowana interpretacja stratygraficzna profilu (ryc. 5). Cechy uziarnienia osadów mineralnych na podstawie analizy elementarnej opracowa³ dr C. Seul z Politechniki Szczeciñskiej (Seul, 2002; Racinowski i in., 2003) a datowania metod¹ TL mgr J. Kusiak w Uniwersytecie Marii Curie-Sk³odowskiej w Lublinie (Kusiak, 2002). Glebowe jednostki stratygraficzne wydzielono wed³ug schematu stratygraficznego lessów Boguckiego (1972). W profilu wyró niono trzy podstawowe segmenty: górny (I), z³o ony z lessów i glin stokowych, œrodkowy (II) zawieraj¹cy osady organogeniczne oraz dolny (III), na który sk³ada siê kompleks osadów glacjalnych i fluwioglacjalnych. W ich obrêbie wydzielone zosta³y warstwy Ogniwo górne (I) mi¹ szoœæ 8,5 m. W niemal ca³ym profilu tego ogniwa osady s¹ warstwowane i reprezentuj¹ facjê stokow¹. W jego czêœci górnej wystêpuj¹ osady pylasto-gliniaste, które mo na okreœliæ jako lessopodobne, a w dolnej oglejone gliny piaszczyste z wk³adkami piasków. Cech¹ charakterystyczn¹ jest przede wszystkim wystêpowanie kilku luk stratygraficznych o genezie denudacyjnej, co podkreœlaj¹ powierzchnie nieci¹g³oœci (erozyjne rozmycia na stoku) i/lub pokrywy soliflukcyjne (4, 10; ryc. 5), zbudowane z materia³u pochodz¹cego z niszczonego pod³o a. Datowania metod¹ TL osadów ogniwa górnego daj¹ pewne podstawy do uszczegó³owienia interpretacji stratygraficznej profilu przedstawionej przez Boguckiego i in. (2000a), jak te ogólnie przystaj¹ do wyników uzyskanych w laboratorium kijowskim, cytowanych przez Butryma i in. (1988). Zwracaj¹ uwagê inwersje w porz¹dku stratygraficznym dat, co chyba mo na wiarygodnie t³umaczyæ domieszk¹ redeponowanego starszego materia³u. W œwietle tych wyników mo na s¹dziæ, e górne (I) ogniwo profilu zawiera dwie lessowe jednostki stratygraficzne, reprezentuj¹ce zlodowacenia odry i liwca, jednak sekwencja ta nie zawiera stratygraficznej jednostki interglacjalnej gleby luck (= interglacja³ zbójna). Ze zlodowacenia liwca pochodzi wzmiankowana wy ej glina z gniazdami piasku (11), niezró nicowana pod wzglêdem stratygraficznym. Natomiast lessy odrzañskie (6 10) s¹ stratygraficznie z³o one. W ich czêœci œrodkowej wystêpuje interstadialna gleba bagienna (7), zawieraj¹ca do 0,3% humusu, zaœ w czêœci dolnej poziom oglejenia (9). Zamykaj¹ca od góry kompleks lessów odrzañskich gleba kopalna (5) mo e byæ wi¹zana z pedogenez¹ w okresie interglacja³u lubelskiego, okreœlan¹ w zachodniej czêœci Ukrainy jako korsziw. Prawdopodobnie mia³o tu miejsce nak³adanie siê dwu faz tej pedogenezy. Œwiadczyæ o tym mo e wyj¹tkowe wzbogacenie poziomu wmywania w zwi¹zki elaza (do ok. 7%). Gleba ta jest œciêta i nadbudowana pokryw¹ lessopodobnego osadu, prawdopodobnie wieku warciañskiego, zaburzonego soliflukcyjnie w sp¹gu. Tê niezbyt mi¹ sz¹ (1,5 m) warstwê osadów pylastych przedziela doœæ wyraÿna, choæ cienka subarktyczna gleba brunatna rangi interstadialnej (3). W stropie profilu wystêpuje gleba holoceñska (1) typu gleby p³owej, z poziomami genetycznymi A Eet Bt, niezbyt mi¹ sza (0,9 m). Ogniwo œrodkowe (II). Badane pod wzglêdem paleobotanicznym jeziorne osady mineralno-ograniczne i organiczne ogniwa œrodkowego (tab. 1; ryc. 5) buduj¹ trzy podstawowe warstwy: górna z³o ona z gytii (12), œrodkowa torfowo-gytiowa (13 14) i dolna mineralno-organiczna (15). Osady ogniwa œrodkowego rozwija³y siê w czasie interglacja³u mazowieckiego. Bardzo ostra granica erozyjna w stropie ca³ej tej serii dokumentuje zmianê warunków sedymentacji zwi¹zan¹ ze zmian¹ klimatu na pograniczu interglacja³u mazowieckiego i nastêpnego okresu glacjalnego. Mu³ki nadtorfowe (12) cechuje œrednia œrednica ziarna mniejsza ni 6 phi i wzglêdnie dobre wysortowanie. WskaŸnik Sk 1 o wartoœciach malej¹cych ku górze od 0,4 do 0,15 mo e wskazywaæ na pojawiaj¹cy siê nieznaczny przep³yw w zbiorniku pod koniec sedymentacji osadu. Bardzo wysokie (najwy sze w profilu) wartoœci wskaÿnika K G przemawiaj¹ za jednorodnoœci¹ warunków dynamicznych w zbiorniku, które spowodowa³y, e mu³ki charakteryzuj¹ siê monofrakcyjnym rozk³adem uziarnienia. Mu³ki zawieraj¹ znaczne iloœci zwi¹zków humusowych, wykazuj¹cych wzrastaj¹c¹ ku do³owi warstwy, a wiêc inwersyjn¹, zawartoœæ tego sk³adnika od 1,3 do ok. 12%. Cienka seria podtorfowa (15) ma charakter mu³kowo-piaszczysty (Mz = 4,5 phi). Osad ten zawiera sporo próchnicy (do 0,5%) oraz jest nasycony zwi¹zkami elaza (do ponad 11%), co zapewne ma zwi¹zek z barier¹ geochemiczn¹ ni ej le ¹cych zwiêz³ych osadów morenowych. Daty TL uzyskane dla próbek pobranych z górnej i dolnej czêœci warstwy osadów interglacjalnych s¹ wyraÿnie postarzone. Fakt ten w powi¹zaniu z charakterystyczn¹, znaczn¹ domieszk¹ redeponowanego py³ku trzeciorzêdowego œwiadczy o tym, e w pocz¹tkowej i koñcowej fazie sedymentacji osad by³ zasilany materia³em pochodz¹cym z denudacji starszego pod³o a. Ogniwo dolne (III). Sk³ada siê z dwóch jednostek litofacjalnych: moreny (16; ryc. 5) i podmorenowego pakietu osadów fluwioglacjalnych (17). Glina morenowa wystêpuje w warstwie ok. 1 m, jest zwiêz³a i plastyczna, z przewa aj¹cym udzia³em frakcji Tab.1. Litologia osadów jeziornych w Krukienicach (warstwy wydzielone jak na ryc. 5) Table 1. Lithology of the lacustrine deposits in Krukienice (layers classified as in Fig. 5) Warstwy Layers 12 Numery próbek Numbers of samples G³êbokoœæ (m) Depth (m) ,50 9, ,75 10, ,05 10, ,70 11, ,05 11, ,20 11,45 Rodzaj osadu Deposit kind Gytia glonowa, z mu³kiem ilastym koloru stalowego, miejscami œlady wzbogacenia w zwi¹zki elaza Algae gyttja with clayey silt, steel-grey, traces of iron compounds in places Gytia glonowa z torfem i mu³kiem ilastym Algae gyttja with peat and clayey silt Torf, w czêœci dolnej wyraÿne warstwowanie cienkie (do 1cm) przewarstwienia jasnego, b. lekkiego materia³u mineralnego na granicy piasku gliniastego Peat, bottom part with district layering thin (up tp 1 cm) laminae of pale mineral material (grain size similar as in loamy sand) Gytia torfiasta wyraÿnie warstwowana, przewarstwienia jaœniejsze i ciemniejsze Peaty gyttja with distinct layering pale and dark laminae Piaski gliniaste stalowo-szare z soczewkami gytii, szczególnie w czêœci górnej Loamy sand, steel-grey, with lenses of gyttja, especially in upper part Piaski gliniaste Loamy sand 600 0 (m) litologia lithology wiek TL (ka BP) uziarnienie (%) Mz ( φ) σ 1 Sk 1 K humus (%) Fe G 2O 3 (%) TL age (ka BP) granulation (%) humus (%) Kusiak ,1 0,3 0,5 0,8 1,0 1,2 0,1 0,3 0, ± 21 (Lub-3943) 292 ± 64 (Lub-3944) 327 ± 75 (Lub-3945) 302 ± 63 (Lub-3946) 302 ± 63 (Lub-3947) 310 ± 84 (Lub-3948) stratygrafia stratigraphy holocen Holocene zlodowacenie warty Warta Glaciation interglacja³ lubelski Lublin Interglacial stadia³ stadial interstadia³ interstadial stadia³ stadial interstadia³ interstadial z l o d o w a c e n i e o d r y O d r a G l a c i a t i o n ogniwo I Unit I ± 102 (Lub-3949) 629 ± 151 (Lub-3950) nieozn. unlabelled (Lub-3951) 571 ± 103 (Lub-3952) 702 ± 165 (Lub-3953) (mm) 0,125 torfy (p eat) gytia (g yttja) 0,02 0,006 0,002 0,04-0,04 1,27 2,22 5,44 11,89 11,8% 1,79 0,82% CaCO % zlodowacenie liwca Liwiec Glaciation interglacja³ mazowiecki Mazovian Interglacial stadia³ maksymalny maximum stadial stadia³ stadial zlod. sanu 2 San 2 Gl ogniwo
Similar documents
View more...
Search Related
We Need Your Support
Thank you for visiting our website and your interest in our free products and services. We are nonprofit website to share and download documents. To the running of this website, we need your help to support us.

Thanks to everyone for your continued support.

No, Thanks