Please download to get full document.

View again

of 17
All materials on our website are shared by users. If you have any questions about copyright issues, please report us to resolve them. We are always happy to assist you.

Yaşam Boyu Öğrenmeyi Etkileyen Faktörler. Factors Affecting Lifelong Learning

Category:

Medicine, Science & Technology

Publish on:

Views: 17 | Pages: 17

Extension: PDF | Download: 0

Share
Related documents
Description
Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (http://sbe.gantep.edu.tr) (2): ISSN: Factors Affecting Lifelong Learning Selim Günüç* Anadolu Üniversitesi H. Ferhan Odabaşı** Anadolu
Transcript
Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (http://sbe.gantep.edu.tr) (2): ISSN: Factors Affecting Lifelong Learning Selim Günüç* Anadolu Üniversitesi H. Ferhan Odabaşı** Anadolu Üniversitesi Abdullah Kuzu *** Anadolu Üniversitesi Özet Yaşam boyu öğrenme; bireyin yaşamı boyunca bilgisini, becerilerini, yeterliklerini bireysel, sosyal ya da mesleki olarak geliştirmeyi amaçlayan tüm etkinlikler olarak tanımlanmıştır. Yaşam boyu öğrenme kapsamında örgün öğrenme, yaygın öğrenme, mesleki eğitim, teknik eğitim, hizmet içi ve hizmet dışı tüm eğitim ve öğretimler yer almaktadır. Literatür, yaşam boyu öğrenmenin birçok faktörle ilişkisine dikkat çekmektedir. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı, yaşam boyu öğrenmeyi etkileyen faktörleri ve bu faktörler arasındaki ilişkiyi kuramsal bağlamda ortaya koymaktır. Bu çalışmada, literatür taraması yöntemi kullanılarak derleme türünde bir araştırma yapılmıştır. Çalışma sonucunda yaşam boyu öğrenme bileşenlerini oluşturan yapılar belirlenmiş ve kuramsal bir yapı oluşturulmaya çalışılmıştır. Bu yapı içerisinde yaşam boyu öğrenmeyi etkileyen kültürel yapı, tutum, beceri, yeterlik, okuryazarlık, bilgi ve iletişim teknolojileri gibi faktörler diğer bileşenlerle ilişkili olarak şemalaştırılmıştır. Anahtar Kelimeler: Yaşam Boyu Öğrenme, Yaşam Boyu Eğitim, Hayat Boyu Öğrenme Abstract Lifelong Learning is an inclusive term sporting whole individual, social and professional, knowledge, skills and competence development activities. Lifelong learning covers a range of educational structures including formal, nonformal, * Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi, ** Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi, *** Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi, 310 vocational, technical and in-service learning. Related literature indicates relationships between various factors and life-long learning. In this context this paper aims to reveal factors affecting lifelong learning and relationships among these factors on a theoretical basis. In this study, a review research was done through used literature review method. Paper concludes with a list of factors constituting lifelong learning and a theoretical framework utilizing these factors. This framework represents such as cultural structures, skills, attitudes, competences, literacies and ICT factors within a scheme. Keywords: Lifelong Learning, Lifelong Education, Continuing education I. GİRİŞ Bugün dünya genelinde, eğitimin ve eğitim sonucundaki kazanımların önemi bilinmektedir. Bu öneme yönelik farkındalığın daha yerleşmiş olduğu toplumlarda öğrenmenin doğumdan ölüme yaşamın her anına yayılması gerektiği vurgulanmış, bireyin doğumundan itibaren kendi öğrenimine devam etmesini savunan bu kavram yaşam boyu öğrenme olarak ifade edilmiştir. Başka bir ifadeyle yaşam boyu öğrenme; bireyin yaşamı boyunca bilgisini, becerilerini, yeterliklerini bireysel, sosyal ya da mesleki olarak geliştirmeyi amaçlayan tüm etkinlikler olarak tanımlanmaktadır (Avrupa Komisyonu, 2002). Yaşam boyu öğrenme ilk kez 1960 yılında UNESCO tarafından düzenlenen konferansta ifade edilmiştir. Kısa bir süre sonra Hamburg da UNESCO Eğitim Enstitüsü tarafndan yaşam boyu öğrenme kavramı yeniden ele alınmış ve geliştirilmiştir ve 1980 li yıllarda birçok araştırmacı tarafından yaşam boyu öğrenmeye ilişkin teorik ve pratik çalışmalar yapılmıştır li yılların başlarında, yaşam boyu öğrenme Avrupa Konseyi tarafından education permanente, OECD tarafından ise recurrent education olarak ifade edilmiştir. Ancak education permanente kavramı özellikle sosyal ve kültürel değişimler tarafından şekillenen yaşam boyu öğrenmeyi ifade ederken, recurrent education kavramı ekonomik ve teknolojik değişimlerin şekillendirdiği yaşam boyu öğrenmeyi ifade etmektedir (Óhidy, 2008). Literatür incelendiğinde, birçok araştırmacı tarafından yaşam boyu öğrenme farklı yönleriyle tanımlanmıştır. Jarvis e (2004) göre yaşam boyu öğrenme bireysel ve kurumsal öğrenmenin bir bütünüdür. Holmes (2002) ise yaşam boyu öğrenmeyi bir yaklaşım ve disiplin olarak tanımlamıştır. Eğitim ya da kurs almak ile aynı kavram olmadığını ifade ederek yaşam boyu öğrenmeyi; kişisel gelişim, planlanmış gelişim, planlanmamış gelişim ve deneyim tabanlı gelişim olarak ele almıştır. Kulich (1982) yaşam boyu eğitimi, bireye yaşamı boyunca eğitimin sunulması olarak ifade etmişken, White (1982) ise bireylerin yaşamlarını yönetebilmeleri için hazırlanmaları şeklinde ele almıştır. Yaşam boyu öğrenme kapsamında örgün öğrenme, yaygın öğrenme, mesleki eğitim, teknik eğitim, hizmet içi ve hizmet dışı tüm eğitim ve öğretimler yer almaktadır. Bu nedenle yaşam boyu öğrenmenin evde, işte, okulda ya da bireyin olduğu her yerde gerçekleşebileceği söylenebilir. Yaşam boyu öğrenme yer, zaman, yaş, sosyo-ekonomik düzey, eğitim düzeyi gibi kavramlarla ilgili kısıtlamaları kaldırmakta ve her bireye fırsat eşitliği sunmaktadır (Dinevski ve Dinevski, 2004). Günüç, S., Odabaşı, H.F ve Kuzu, A. / Sos. Bil. D. 11(2) (2012): Literatür incelendiğinde, yaşam boyu öğrenmenin birçok faktörle ilişkisi dikkat çekmektedir. Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı, yaşam boyu öğrenmeyi etkileyen faktörleri ve bu faktörler arasındaki ilişkiyi kuramsal bağlamda ortaya koymaktır. II. YÖNTEM Bu çalışmada yaşam boyu öğrenmeyi etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla literatür taraması yöntemi kullanılarak derleme türünde bir araştırma yapılmıştır. Bir literatür tarama araştırması; araştırmacılar tarafından daha önceden tamamlanan ve kayıt altına alınan tanımlanmış, değerlendirilmiş ve sentezi yapılmış sistemli, açık ve üretilebilir bir yöntemin kullanıldığı çalışmalardır (Fink, 2009). Araştırmacılar tarafından ilgili literatür taranmış ve kuramsal bağlamda analiz edilerek yaşam boyu öğrenme yapısı (framework) oluşturulmaya çalışılmıştır. III. YAŞAM BOYU ÖĞRENMENİN BİLEŞENLERİ Yaşam boyu öğrenme yaşam ile iç içedir. Başka bir ifadeyle, bilginin yaratıldığı ve pratiğe döküldüğü yer gerçek yaşamdır. Bu nedenle yaşam boyu öğrenmeyi kişisel, sosyal ve mesleki bağlamda ele almak uygun olacaktır. Yaşam boyu öğrenen ise bu üç temel çatının tamamını kapsamaktadır. Birey kendi kişisel, sosyal ve mesleki gelişimini yaşam boyu öğrenme ile sağlayabilmektedir. Kişisel bağlamda yaşam boyu öğrenme, bireyin ilgili olduğu alanda daha iyi bir performans göstermesini ve kendi kişisel gelişimini sağlamasını amaçlamaktadır. Birey bu gelişimi sırasında fiziksel, psikolojik ve sosyolojik bir takım etmenlere maruz kalmaktadır. Sosyal bağlamda yaşam boyu öğrenme, bir grubun belirli bir amaç için bilgi paylaşımı ve var olan bilginin geliştirilmesi için bir araya gelmesini amaçlanmaktadır. Bu süreçte birey sosyal becerilerini geliştirerek diğer bireylerle iletişime geçer. Mesleki bağlamda yaşam boyu öğrenme ise, bireyin meslekte daha iyi bir performans sağlaması için işlevsel bilginin geliştirilmesini amaçlamaktadır. Bu anlamda üniversitelerin kurum, kuruluş ve diğer organizasyonlarla iş birliği içinde olması gerekmektedir (Dowling ve diğerleri, 2004). Mesleki gelişimde özellikle yüksek öğretim kurumlarının önemi daha çok artmaktadır. Dinevski ve Dinevski (2004) yaşam boyu öğrenmede yüksek öğretim kurumlarının rolünü; mesleki gelişim olanağı sağlayan ve mesleki gelişimi destekleyen, bilginin yayılma yollarını geliştiren ve e-öğrenme, sanal üniversite, internet tabanlı eğitim gibi metotları geliştiren kurumlar şeklinde tanımlamıştır. Yüksek öğretim kurumları, yetişkin eğitimindeki rolü kadar enformasyonun dağıtımı konusunda da önemli bir role sahiptir. Yüksek öğretim kurumlarında yaşam boyu öğrenmeyi destekleyen enformasyon dağıtım metotları; yüz yüze öğrenme, akademik dergilerin okunması, uzaktan eğitim, çoklu ortam araçlarının kullanımı ve video konferans, teknoloji tabanlı eğitim vb. şeklinde sıralanmaktadır. Bu metotlarla yaşam boyu öğrenene fırsat eşitliği sunulmakta ve bilgiye erişimi sağlanmaktadır. Cropley ve Dave (1978) yaşam boyu öğrenmenin karakteristiklerini bütünsellik, entegrasyon, esneklik, demokratikleştirme ve kendini gerçekleştirme şeklinde özetlemiştir. Bütünsellik: Yaşam boyu öğrenmenin okul öncesi eğitimden 312 başlayarak yetişkin eğitimini de içine alan her yaştan bireyin bulunduğu örgün ve yaygın eğitim sistemlerini kapsamasıdır. Entegrasyon: Okul, üniversite gibi örgün eğitim kurumlarındaki öğrenme sürecine ev ve toplum yaşamının entegre edilmesidir. Esneklik: Yaşam boyu öğrenmenin değişim ihtiyaçlarına uyarlanabilirliği ve yeni medya ve fırsatlara olanak tanımasıdır. Demokratikleşme: Yaşam boyu öğrenmenin farklı paydaşların entelektüel gelişimleri, ilgileri ve motivasyonları için eğitimden fayda görmesini mümkün kılmasıdır. Kendini gerçekleştirme: Yaşam boyu öğrenmenin en önemli hedefi kendini gerçekleştirmektir. Bu sayede yaşam boyu öğrenme, bireyin yaşam kalitesini geliştirmesini de amaçlamaktadır. ELLI (2010) ve Saisana ve Cartwright (2007) ise yaşam boyu öğrenmenin yapı taşlarını benzer bir paralellikte dörde ayırarak ifade etmiştir. Bu yapı taşları; bilmek için öğrenme, yapmak için öğrenme, birlikte yaşam için öğrenme ve var olmak için öğrenme şeklinde ifade edilmiştir. Bu kapsamda bireyin örgün öğrenme süreci, mesleki eğitim süreci, sosyal gelişim süreci ve son olarak kişisel gelişim ya da kendini gerçekleştirme süreci ele alınmıştır. Birey kendini gerçekleştirme yolunda yaşam boyu öğrenmeye ihtiyaç duyar. Her bireyin bu noktaya ulaşması beklenemez çünkü bireyin bu süreçte karşısına çıkan bir takım engeller ve yaşam boyu öğrenme sürecini etkileyen faktörler vardır. Şekil 1 de görüldüğü üzere bireyin yaşam boyu öğrenmede başarılı olabilmesi ve yaşam boyu öğrenmeyi gerçekleştirebilmesi için teknoloji erişim ve kullanımından, öğrenmeye yönelik istekli ve bilinçli olmasına kadar birçok faktör bulunmaktadır. Tüm faktörlerin yaşam boyu öğrenmede etkili olduğu ancak her faktörün doğrudan ilişkisinin olduğu kişisel, mesleki ve sosyal gelişim bileşenleri vardır (Tan ve Morris, 2006). Birey kişisel, mesleki ve sosyal gelişimini tamamlayabilmek için örgün, yaygın ve yaşayarak öğrenme döngüsünde yaşamını devam ettirir. Bu sürecin ağırlıklı gelişim aşaması kişisel gelişim bileşenidir çünkü bireyin her yaşam boyu öğrenme aşamasındaki etkinliği ve çabası kişisel gelişimini de etkilemektedir. Tüm bu bağlamlar doğrultusunda şekil 1 de yaşam boyu öğrenme ile ilgili görülen faktörler ele alınmıştır. Günüç, S., Odabaşı, H.F ve Kuzu, A. / Sos. Bil. D. 11(2) (2012): Şekil 1. Yaşam boyu öğrenmenin bileşenleri Örgün, yaygın ve yaşayarak öğrenme: Öğrenme ortamının ve öğrenme şeklinin farklılığı hem bireysel hem de sosyal anlamda farklılıklara neden olabilmektedir. Bunun yanında, örgün ve yaygın öğrenmeye katılım toplumdan topluma farklılık göstermektedir (OECD, 2010). Bu durum, bireysel, mesleki ve sosyal gelişimi de etkileyebilmektedir. Bu bağlamda yaşam boyu öğrenme; okulları, eğitim enstitülerini ve üniversiteleri içeren organize edilmiş ve yapılandırılmış ortamlarda gerçekleşen örgün (formal) öğrenme, örgün eğitim dışında gerçekleşen ve bazı beceri ve yeterliklerin kazanımını amaçlayan planlanmış öğrenmeleri kapsayan yaygın (non-formal) öğrenme, iş, aile ve boş zamanlara ilişkin günlük yaşamdan edinilen deneyim ya da etkinlikler sonucu rastgele ya da plansız gerçekleşen yaşayarak (informal) öğrenme şeklinde üç alanı kapsamaktadır (Avrupa Konseyi, 2009; Cedefop, 2003; Tan ve Morris, 2006; Werquin, 2010). Yaygın öğrenme, hem örgün ve hem yaşayarak öğrenmenin bazı özelliklerini taşıyan bir özellik gösterir. Yaşayarak öğrenme kasıt ve amaç taşımaz iken, yaygın öğrenme amaçlı ve yapılandırılmıştır. Bunlara karşın örgün öğrenme amaçlı, yapılandırılmış ve kontrol altına alınmış bir öğrenme şeklidir (Werquin, 2010). Bunun yanında OECD, yetişkin eğitiminde öğrenmeyen bireyleri parasal, zamansal vb. nedenlerle öğrenemeyenler ve öğrenmek istemeyenler olarak ikiye ayırmaktadır. Her ne kadar yaşam boyu öğrenme yaygın öğrenmeyi içerse de yaygın öğrenme geleneksel eğitim metotlarının hala etkisindedir ve bu nedenle yaşam boyu öğrenme yaklaşımı farklılık göstermektedir. 314 Yaş: Yaşam boyu öğrenme her ne kadar beşikten mezara öğrenme süreci olarak ifade edilerek tüm yaş gruplarını içerse de, her yaş döneminde yaşam boyu öğrenme farklı şekillerde gerçekleşmektedir. Knapper ve Cropley (2000) çocuk ve yetişkin öğrenenler arasında yaşam boyu öğrenme bağlamında önemli farklılıklar olduğunu belirtmişlerdir. Bu bağlamda yetişkin öğrenen bireylerin çocuk öğrenen bireylere göre; daha fazla deneyime sahip olması, öğrenme alışkanlığının daha yerleşik olması, daha bağımsız olmaları nedeniyle hedeflerini belirleyerek kendi tercihlerini uygulayabilmeleri, yeni öğrendiği durumları anında uygulayabilme olanaklarının olması gibi farklılıklara sahip olduğunu belirtmiştir. Bununla birlikte toplumların yaşam boyu öğrenmeye yönelik algıları ve bunun sonucunda düzenlemeleri farklılık göstermektedir. Bazı toplumlar yaşam boyu öğrenmeye yönelik politikalarını çocukluk döneminden başlatarak, bazı toplumlar ise sadece yetişkin ve mesleki eğitimine odaklanarak düzenlemektedir (Chapman ve diğerleri, 2003). Ekonomi ve politika: Yaşam boyu öğrenmeye ilişkin yaklaşım farklı toplumlarda farklı yaş gruplarına odaklanmıştır. Bunun önemli nedenlerinden biri ekonomik kaygılardır. Birçok toplum, fertlerinin refahını sağlamak ve toplumun ekonomik gelişimini sağlayarak kalkınmak için yaşam boyu öğrenme politikalarını genç ve orta yaş bireylere yönelik düzenlemektedir (Chapman ve diğerleri, 2003; Hughes, Blaxter, Brine ve Jackson, 2006). Politikanın yaşam boyu öğrenme üzerindeki etkisi son yıllarda daha çok önem kazanmıştır ve bunlar; ulusal düzeyde entegrasyon ve denetim odaklarının koordinasyonunun sağlanması, devletin kolaylaştırıcı rol üstlenmesi, eğitim ve toplum arasında bağlantıyı sağlama gibi konuları içermektedir (Edwards, Miller, Small ve Tait, 2002). Bu bağlamda politika yapıcıların devlet politikalarını; öğrenen merkezli sistemlerin oluşturulması, halk kaynaklarının geliştirilmesi, öğrenenlerin önemli ihtiyaçlarının karşılanmasına ilişkin çaba harcanması, yaşam boyu öğrenme önündeki engellerin kaldırılması ve öğrenme fırsatlarının yaratılmasına yönelik gözden geçirmesi ve düzenlemesi gerekmektedir (Chapman ve Aspin, 1998; Dünya Bankası, 2003; Morgan-Klein ve Osborne, 2007). Yaşam boyu öğrenmeye ilişkin sadece devlet politikaları değil kurum ve kuruluşlarında birtakım üstlendiği sorumluluklar bulunmaktadır. Bu bağlamda kurumların yaşam boyu öğrenmeye ilişkin işlevi; öğrencilerin yaşam boyu öğrenmeye ilişkin beklentilerini karşılama, öğrencilerin öğrenmeleri için sorumluluk almalarını sağlamak, sınıf dışında da öğrenme fırsatlarını sunmak, öğrencilerin motivasyonlarını sağlamak ve öğrencilere nasıl öğreneceklerini öğretmek şeklinde sıralanabilir (Parkinson, 1999). Motivasyon: Yaşam boyu öğrenmeyi etkileyen önemli faktörlerden biri motivasyondur (Crow, 2006; OECD, 2000; Scales, 2008; Tan ve Morris, 2006). Öğrenenler, yaşam boyunca sık sık karşılaştıkları engelleri aşmak ve öğrenmeyi devam ettirebilmek için motive edilmeye ya da motivasyonlarını yüksek tutmaya ihtiyaç duyarlar (OECD, 2005). Bu anlamda, özellikle okul gibi öğrenme ortamlarının da yaşam boyu öğrenenlerini motive edecek şekilde düzenlenmesi Günüç, S., Odabaşı, H.F ve Kuzu, A. / Sos. Bil. D. 11(2) (2012): önem taşımaktadır (Dowling ve diğerleri, 2004). Motivasyon, yaşam boyu öğreneni tarafından hedef merkezli, etkinlik merkezli ve öğrenme merkezli olarak üç şekilde sağlanabilir. Birincisi, öğrenenin hedef merkezli yaklaşım sergilemesi, ikincisi sosyal ihtiyaçlar nedeniyle etkinliklere katılma isteği, üçüncüsü ise bilgiye ulaşma isteği şeklinde sıralanabilir (Kirby ve diğerleri, 2003; Knapper ve Cropley; 2000). Yaşam boyu öğrenmede başarılı olmanın önemli faktörlerinden biri olan motivasyon bazı yollarla sağlanabilir. Bunlar arasında; projeler ya da protfolyalar oluşturmak, eğitmenin, bir rol modelin olması, yeterliklerine göre derecelendirme ya da notlandırmanın yapılması, eğlenerek öğrenmenin sağlanması yer almaktadır (Parkinson, 1999). Rol model olarak öğretmen: Yaşam boyu öğrenme yaklaşımına göre öğretmen; bir model, klavuz ve yardımcı rolü üstlenmelidir. Öğretmen, yaşam boyu öğrenmeye ilişkin tutum ve davranışı ile örnek olmalıdır (Jarman, Mcaleese ve Mcconnell, 1997; Steward, 2009). Öğrenenlerin kendi hedeflerini belirlemeleri ve kendi süreçlerini değerlendirmeleri konusunda eğitmenin, danışmanın ya da öğretmenin önemli bir rolü vardır. Öğretmenlerin de bilmediği birçok şey olduğu ve sürekli öğrenme ihtiyaçlarının olduğu biçimindeki rol modeli öğrenenlere yansıtılmalıdır. Yaşam boyu öğrenme yaklaşımına göre her öğrenci değerlidir ve öğretmenin her öğrenci ile ilgilenmesi gerekmektedir (Avrupa Komisyonu, 2002; Bryce, 2006). Öğrenenlerin bir rol modele ihtiyaç duyması, öğrenci için sadece bir klavuz ya da destekçi değil aynı zamanda yaşam boyu öğrenme sürecinde iyi bir motivasyon kaynağıdır (Parkinson, 1999). Eğlenerek öğrenme: Öğrenenler, eğlenceli öğrenme ortamlarında daha kolay öğrenirler. 21. yüzyılın geleneksel cezalandırıcı, boyun eğen ve sessiz sınıf ortamı bugün paylaşımcı, eğlenceli, açık ve sürdürülebilir öğrenme ortamlarına yerini bırakmıştır (Bryce, 2006). Öğrenenlerin öğrenme süreçlerinde neşeli zaman geçirmeleri ya da eğlenerek öğrenmeleri sadece kalıcı öğrenme konusunda değil aynı zamanda öğrenenlerin motivasyonlarını sağlama konusunda da önemli bir etkendir (Parkinson, 1999). Kültürel yapı: Toplumların eğitim sistemleri birbirinden farklılık göstermektedir. Farklı eğitim sistemleri bireylerin farklı yetişmesine ya da eğitim-öğretim alışkanlıklarının farklı olmasına neden olabilmektedir. Ayrıca, toplumların örgün ve yaygın öğrenmelere katılım oranlarının birbirinden farklı olduğu da görülmektedir (OECD, 2010). Yine Şekil 1 de görülen yaşam boyu öğrenmenin çatısını oluşturan bileşenlerin gerçekleşme oranı da toplumdan topluma farklılık göstermektedir (ELLI, 2010). Bu bağlamda bir toplumdaki fertler için yaşam boyu öğrenme yüksek öneme sahipken, başka bir toplumda düşük olabilir ya da bir toplumda yaşam boyu öğrenme becerilerine sahip olma oranı yüksek iken, başka bir toplumda düşük olabilir (Akkuş, 2008; Cedefop, 2003). Bununla birlikte yaşam boyu öğrenmeye karşı küresel anlamda bir farkındalığın oluştuğu söylenebilir. Çünkü birçok toplum, fertlerinin refah düzeyini arttırma ve kalkınmasını sağlama adına yaşam boyu öğrenmenin önemli bir etkisi olduğu bilincindedir. Bu anlamda, yaşam boyu 316 öğrenme ve küreselleşme arasında güçlü bir ilişki bulunmaktadır ve aynı dönüşüm sürecini geçirmektedirler (Uggla, 2008). Okuryazarlık: Okuryazarlıklar sadece yaşam boyu öğrenenleri etkileyen bir faktör değil aynı zamanda ülkelerin gelişmişliğinin de önemli bir göstergesidir. Okuryazarlık düzeyi sadece ülkeler arasında değil aynı ülke içindeki bireyler arasında da önemli farklılıklar göstermektedir (Wagner, 2002). Yaşam boyu öğreneni olmak için; temel düzeyde enformasyon okuryazarlığı, teknoloji okuryazarlığı, dijital okuryazarlığı, medya okuryazarlığı, internet ve bilgisayar okuryazarlığı gibi güncel okuryazarlıklara sahip olmak gerekmektedir. Enformasyon okuryazarlığı, yaşam boyu öğrenenin enformasyon kaynaklarına nasıl ulaşabileceği ve ulaştığı enformasyonu bir araya getirerek analiz edip nasıl organize edebileceği ile ilgilidir. Enformasyon okuryazarlığı, kişinin kendi zayıf ve güçlü yönlerinin farkında olarak enformasyonu nasıl elde edeceğini bilmesidir (Adams, 2007; Avrupa Komisyonu, 2002; Bryce, 2006; Candy, Crebert ve O'Leary; 1994). Okuryazarlıkların kazandırılması anlamında okuryazarlık eğitimi önem taşımaktadır. Okuryazarlık eğitimi; bireyin kendine olan güvenini artırır, mesleki gelişimine katkı sağlar, sosyal ve politik katılımını destekler. Bu bağlamda, okuryazarlık kursları genç ve yetişkin bireylerin eğitimlerine devam edebilmeleri için ikinci bir şans tanımaktadır (Duckworth ve Tummons, 2010). Tutum: Yaşam boyu öğreneni, değişime açık olmalı ve değişime ko
Similar documents
View more...
Search Related
We Need Your Support
Thank you for visiting our website and your interest in our free products and services. We are nonprofit website to share and download documents. To the running of this website, we need your help to support us.

Thanks to everyone for your continued support.

No, Thanks